Maandelijks archief: december 2006

Kinderwagentestrit

In sommige babywinkels hebben ze uitermate goed begrepen hoe je een man aan de kinderwagen krijgt.

Ja meneer, hij is volgeveerd, en probeert u vooral die kasseienstrook eens. Rijdt lekker hè? Ongeëvenaarde wegligging, vooral in de bochten, en dat voor een schijntje!

Ik moet toegeven dat de Bugaboo het beduidend beter deed op kasseien dan de Quinny. Maar ja, hoe vaak wandelen wij over kasseien? Uiteindelijk won de Bugaboo het vanwege zijn lagere gewicht, ontstellend kleine draaicirkel (handig in de supermarkt) en kleinere inpakvolume.

Het begin – deel 2

Bewijs dat ons kindje werkelijk bestaat hebben we sinds dinsdag 31 oktober 2006 in handen. Op die dag lieten we de eerste echo maken bij het Echopunt naast het OLVG. Dat resulteerde in de eerste zichtbare content die ik op deze blog kan plaatsen en dat is wat mij betreft met terugwerkende kracht het begin van de baby Barten-blog.

Het licht in de echoruimte ging uit, een beamer werd aangezet en vervolgens werd ons kindje op vier vierkante meter geprojecteerd. Wat een entree!

Dus, kleine Flard, hier ben je dan.

Het begin

Waar gaat dit over? Toen ik de titel intypte, wilde ik het gaan hebben over de het begin van kleine Flard (later meer over Flard). Maar nu bedenk ik me dat ik beter kan beginnen te schrijven over het begin van deze blog. Flard zal in de toekomst nog genoeg aandacht krijgen.

De populariteit van blogging (= het publiceren van blogs) is de laatste jaren enorm toegenomen. Er zijn er honderden miljoenen; het lijkt wel alsof iedereen zijn of haar schrijfsels per se aan de rest van de wereld wil tonen. Nadere analyse leert dat het publiceren van artikelen op blogs echter veel populairder is dan het lézen van blogs. Kijk maar eens naar het aantal reacties ten opzichte van het aantal artikelen. Het zal veel te maken hebben met het niet bepaald verheffende niveau van de overgrote meerderheid van de artikelen en met het waanidee dat te veel bloggers denken dat hun eigen perikelen ook interessant zijn voor anderen. Dat is geenszins het geval.

Waarom schrijf ik dan toch een blog?

  • Deze blog wordt een fotoalbum en persoonlijk geschiedenisboek voor onze baby. Ik ben van plan er niet meer mee te stoppen (grote woorden in een eerste artikel – zonder ambitie kom je nergens 8-). Hopelijk beleeft onze baby er later nog eens plezier aan.
  • Ik vind het prettig om onze belevenissen te structureren en vast te leggen. Ik heb per slot van rekening geschiedenis gestudeerd. Weliswaar doe ik niet zoveel meer met die kennis, maar de vaardigheid om geschiedschrijving te beoefenen op microniveau heb ik nog wel.
  • Ik heb niet de illusie dat iedereen geïnteresseerd is in ons leven. Daarom is deze blog niet openbaar. Ik houd het adres verborgen en ik nodig in eerste instantie alleen familie uit om er op te komen kijken. Wellicht is het voor jullie wèl leuk. Tot zover les 1 van de cursus Ken uw publiek.