We ruiken het in de lucht: de lente komt eraan! En we horen (vogels) en zien (zonlicht, boomknoppen) het ook. We konden al wat langer buiten blijven, met één laagje kleding minder.
De krokusvakantie is begonnen, bijna gelijk met het bloeien van de paarse krokussen in onze achtertuin. Jonas zag ze het eerst.
Dit weekend heeft Jonas een paar keer geoefend met fietsen. 
Het gaat heel goed! Zondagmiddag heeft Alex Jonas’ fietszadel zelfs iets hoger gezet.
Het laatste echt koude weekend (10-12 februari) hadden we een prachtig huisje gehuurd in Drenthe. Het Schepershuisje staat in Westerbork (waar je overigens een snackbar genaamd ‘ ’t Achterhuus’ kunt vinden, heel smaakvol!). Het is een voormalig schaapherdershuisje, dat gelukkig goed warm te stoken bleek. 
Het heeft twee bedstedes. Jonas en Hannah sliepen in de ene, wij ernaast in de andere. Knus en kneuterig (en lekker warm), maar het gevolg was wel dat onze kuikens al bij het krieken van de dag (05.40) begonnen te kwetteren. Heel grappig op zichzelf als je ze hoort praten en doen, alleen veel te vroeg voor ons. Hannah liet echter niet toe dat wij niet meededen aan de pret, dus keer op keer hoorden we haar *shhhhf* uit de bedstee schuiven, dan haar blote voetjes *tsjaptsjaptjsap* op de houten vloer kletsen, vervolgens zagen we de deur van de bedstede openzwiepen, gevolgd door een commando, onverstaanbaar gelispeld door de speen. Na een paar vermaningen hees één van ons zich zuchtend uit bed, verzet was zinloos. 
Ja, Hannahtje regelt het allemaal wel!
We hebben fijn gespeeld en gelezen in het huisje en we hebben elke dag een wandelingetje gemaakt (3 km dat was de max. die de kinderen aankonden met die barre kou). 
Zondagavond na het eten zijn we teruggereden, net voor de grote ijzel-aanval. Dat was meer geluk dan wijsheid. Maandagochtend versliepen de kinderen zich prompt.
Het is carnaval en daar wordt op school en op de kinderopvang volop aandacht aan besteed. Gelukkig hebben we een goed gevulde verkleedkist waar we uit kunnen putten. Jonas is donderdag als Zorro naar het carnaval op Philippo gegaan en vrijdag op school heeft hij feestgevierd als politie-agent:
Hannah mocht als vlinder naar Philippo. Daar werd ze opgewacht door een uiterst nors kijkend lieveheersbeestje dat beweerde niet te kunnen vliegen (Jaycee-Lynn). Ik heb ze voorgesteld om dan maar samen te gaan dansen.
Hannah heeft echt de smaak van het verkleden te pakken, ze verschijnt met grote regelmaat in nieuwe creaties.
Hier als rayonhoofd in de winterse set van ma en van zichzelf: 
Hier in de tooi die ze veroverd heeft op opperhoofd Jonas:
Dan weer als Bob de Ballerina:
Maar het allerliefst trekt ze al haar kleren uit en rent naakt door het huis, gillend. Eventueel een spoor van vernieling achter zich latend. 
WIEIEIEIEIEIEHHHHH!!
Ik heb voor Jonas vorige week schaatsen met dubbele ijzers gekocht. Woensdagmiddag zijn Jonas en ik even gaan schaatsen bij ’t Mouwtje (weiland + meertje vlak bij de kinderboerderij). Alex werkte thuis, en Hannah sliep, dus Jonas en ik konden mooi even een uurtje het ijs op met zijn tweeën. Voor Jonas was dit voor het eerst. Hij vond het leuk, al kostte het hem grote moeite om overeind te blijven. Om schedelbasisfracturen en andere breuken te voorkomen ving ik hem voortdurend op, dat was nog een hele toer. Gelukkig heeft zijn jas een capuchon waaraan ik hem af en toe nog net kon vastgrijpen. Jonas liet zich niet ontmoedigen en hij krabbelde ijverig voort.
Jonas wees me nog behulpzaam op een wak (een kleintje). Hij leek zich verder niet te verbazen dat op 20 meter afstand de eenden zwommen. We zijn vervolgens aan de veilige kant van het meertje gebleven. Op het laatst heb ik Jonas -op zijn schoenen- even op het ijs geparkeerd en toen heb ik zelf een paar lange slagen geschaatst op het piepkleine meertje. Toen ik een paar minuten later terugkwam was Jonas in de weer met een groot brok ijs. Dat hebben we in de bakfiets gehesen en het ligt nu als aandenken in de tuin.Jammer genoeg heb ik zelf geen foto’s kunnen maken op deze middag, ik had het te druk met de activiteit zelf. Daarom hier een foto uit de Bussumse krant:
Vorig weekend hebben we gelogeerd bij Jan en Mark in Hoch-Elten. We hadden eerder afgesproken dat als er sneeuw zou liggen we (in de buurt) van de Elterberg zouden gaan sleeën.
Nu was het zover. Al lag er slechts bescheiden laagje, het gleed goed!
Dik ingepakt genoten Jonas en Hannah van het sleeën. Toen Alex en ik genoeg hadden van het draven hebben we samen met Jan en Mark nog een stuk door het bos gelopen en gesleed.
Twee dagen per week begint Jonas de schooldag met ‘zelfbedenktijd’. Dan liggen er materialen klaar op diverse tafels en mogen de kinderen zelf kiezen wat ze gaan doen. Er kunnen zoveel kinderen aan de activiteit meedoen als er stoeltjes staan. De ene keer gaat Jonas kleien, tekenen, schilderen, of spelen met de bak magneetjes, soms speelt hij met de K’NEX of de Mobilo, maar het liefste gaat hij plakken.
Dat plakken gaat van dik hout: met weelderige dotten lijm worden door de juf verzamelde mooie spulletjes aan elkaar geklodderd. Die lijm droogt zo mooi en onzichtbaar op (waar kopen ze die, bij de geheime Pabo-Makro?) dat je na afloop het object unverfroren in PVV-museum ‘Dat Kan Me Kleine Zussie Ook’ te Venlo zou exposeren.
Maar dat doen we niet, want we zijn zelf de grootste fan-verzamelaars. Jonas bouwt gestaag aan een oeuvre.
Hieronder ziet u achtereenvolgens:
Er is ook nog de Diamantenplank. Die ligt permanent naast Jonas’ bed en is te waardevol om zonder bewaking te exposeren.
Woensdag was een volle en gezellige dag. Opa Huub en oma Elly kwamen op bezoek. Ze kwamen voorlezen en bijpraten. Ze hadden koeken meegenomen voor bij de koffie en krentenbollen voor de lunch.
Aansluitend kwam Ben bij ons spelen. Een leuke jongen uit de klas bij wie Jonas laatst ook gespeeld heeft. Ze hebben gelegoot, geduploot en zich verkleed. Allemaal min of meer samen en in goede harmonie.
Ik ben door Ben voor het eerst aangesproken met ‘Moeder van Jonas’. Haha, hoe stoer! Echt een initiatie, de moederlijke equivalent van borsthaar krijgen.
