Na alle feestdagen en vakanties hadden we begin januari een rustige zondag om op bezoek te gaan bij opa Huub en oma Elly in Aalsmeer. Daar was het toch nog een beetje feest met een taartje van Hulleman. Omdat het stralend weer was (wel koud) zijn we naar kinderboerderij Aalsmeer gewandeld. De kinderen blijven het er naar hun zin hebben, het is ook een erg leuke kinderboerderij.

Opa Huub duwde zich een tennisarm aan twee schommels.

… ennnn WEG jij! …ennnnn Weg jij! … ennnnnnn, etc. (dat moet hij zeggen van de kinderen die zich kakelend laten wegduwen).

Evenwichtskunstenaar / thrill-kid Jonas zoekt zijn weg over het parcours. Hij weigert de uitgestoken hand, maar zoekt onopvallend steun aan de andere arm.

Kijk ‘r gaan!

De favoriet: drie stokoude tractors op het terrein. Eentje is er nu echt te brak om te betreden (tenzij je een tetanusinjectie stand-by in de binnenzak houdt).

Ook Hannah kroop achter het stuur.

Yihaaa, chick ahoy!

Na afloop wisten de twee vlerken ook nog een ijsje aan de grootouders te ontfutselen. Tssk. ‘Ben je betoeterd, je kan het ijs van de straat likken!’ zei mijn vader dan altijd. Ja, de tijden veranderen.

Het is niet helemaal het seizoen, maar Hannah is er aan toe om te leren fietsen dus ze wil vaak oefenen. Wij rennen op en neer de Hamerstraat door, steeds harder om haar bij te houden.

Creatief met elastiek.

Jonas heeft Marnix te spelen, een klasgenoot en vriend. Hannah probeert mee te doen. Af en toe lukt dat en Marnix doet zijn best om rekening te houden met het kleinere zusje van zijn vriendje: hij gaat bijvoorbeeld niet voluit vechten. Soms gaat het toch even mis.

• Hannah komt huilend de trap af.
• “Papa, ze doen te wild met mij, het is niet leuk.”
• “Ja het zijn ook grote jongens, en Marnix is hier om met Jonas te spelen, laat de jongens maar even met zijn tweeën. Weet je wat, ga jij lekker hier beneden spelen, zelf.”
• Hannah hoort het advies na-snuffend aan. Ze loopt weer naar boven.
• “JONGENS! Papa heeft gezegd dat jullie dat niet meer mogen! Hij zegt dat jullie rustig moeten doen.”

Tsssk, wat een handigerd is dat!

Dat doet hij elke ochtend. Althans: elke ochtend bouwt hij er weer verder aan, soms stort er een deel in, dan klust hij er weer wat aan. Na elke sessie zeg hij: ‘Kom eens kijken! Wil je er nu een foto van maken?’

En hier is Horror-Hannah herself. De afgelopen weken komt Hannah steeds geschminkt terug als ze bij Josefien heeft gespeeld. Als vlinder, als prinses of zoals hier als… ja wat eigenlijk?

Ik schrok toch even toen ik nietsvermoedend was kwam verzamelen in Hannah’s kamer. Er lag een onbekende, levenloze vrouw in bed met duistere lectuur.

De jaarwisseling vierden we met onze Haarlemse vrienden Frans en Beppechien en Fenna, Brecht en Sytze. Ze arriveerden ’s middags met een wagonlading oliebollen en een klein karretje appelflappen. Al onze kinderen namen kwetterend en rennend bezit van het huis, terwijl wij probeerden bij te praten.

We aten tomatensoep met ballen en een traditionele huzarensalade (door de kinderen verafschuwd zoals te verwachten) en verder veel oliebollen en appelflappen.

Vorig jaar mocht Fenna voor het eerst opblijven tot middernacht, dit jaar bleef Brecht er ook bij. Het ging haar goed af. Brecht is dan ook een nachtdier die het liefst urenlang leest onder haar dekbed. Toen de drie jongsten naar bed waren hebben Frans, Fenna, Brecht en ik een spel gespeeld,. Ticket to ride. Iets woest ingewikkelds met spoorlijnen leggen door het Europa van 1900. Gelukkig leek het weinig op Risk (waar mijn deelname slechts dient als kanonnenvoer voor de anderen), zodat ik daadwerkelijk het spel kon uitspelen.

Om 23:45 zijn we begonnen Jonas, Hannah en Sytze wakker te maken. Gelukkig maar, want we bleken daar inderdaad het hele kwartier voor nodig te hebben. Hannah sliep eigenlijk nog toen het vuurwerk losbarstte, en na een half uur vroeg ze of ze weer naar bed mocht. Gelukkig heeft ze wel het indrukwekkende stuk vuurwerk gezien dat Frans afstak. Jonas en Sytze propten om 1.00 nog een oliebol naar binnen en gingen toen weer met glimmende wangen slapen.

De volgende ochtend was het alweer vroeg bedrijvig in ons huis *gaap*. Na het ontbijt (bestaande uit, inderdaad: O&A) zijn we een frisse neus gaan halen in Bikbergen, in het bos rond de Trappenberg. De kinderen hebben de Trapjesberg een paar keer op- en afgerend. Toen zij voldoende waren uitgelaten hebben we afscheid genomen om ieder in ons eigen huis lekker uit te brakken.

De volgende dag maakten we ons op voor het volgende uitje: twee dagen logeren bij Jan en Mark, in Hoch Elten. Hannah en Jonas hadden hier al erg naar uitgekeken, zij pakten hun logeertassen ’s ochtends vroeg zelf al in. Toen moesten wij nog van alles, dat duurde het kindvolk natuurlijk veel te lang.

Om 14.00 zetten we koers richting Duitsland. Op het erf werden we opgewacht door Jan en Mark. Hun interieur was prachtig versierd, smaakvol in kerstsfeer.Eerst kletsten we bij en dronken koffie & aten taart, daarna hebben we onze spullen in de slaapkamers geïnstalleerd. Vervolgens hebben we Waldemar en Tommie uitgelaten. De kinderen mochten een film kijken terwijl wij borrelden. Jonas en Hannah sliepen in aparte kamers, dit om eventueel vandalisme en gebrul te voorkomen (redelijk gelukt).

De volgende dag zijn we naar Archeologisch Park Xanten gereden (met 180 km/u). Het is een openluchtpark, maar vanwege de ongunstige weersvoorspellingen hebben we het op het terrein gelegen Römer Museum bezocht. We troffen het opnieuw qua museum: supermooi, modern, goede tentoonstelling (zelfs als je de route tegen de richting in loopt). Voor de kinderen was er opnieuw voldoende sensatie (letterlijk: ruiken, horen, voelen, aanraken, aantrekken).  Iedereen heeft zich goed vermaakt en we hebben allemaal nog dingen geleerd.

“Huh, welk amfitheater? Nee, ik wil weten wat er gebeurt als ik híerop stap…”

Weer thuis hebben de kinderen met de hondjes gespeeld en kort na het eten gingen ze naar bed.

De volgende ochtend hebben we na een zondags ontbijt een wandeling gemaakt over de Elterberg. Jonas en Hannah vinden het erg leuk om de honden aan de lijn te hebben waar dat verplicht is. Kwetterend hollen de kinderen met de honden mee, de honden begrijpen die rolomkering nooit helemaal, maar die rennen nog enthousiaster vooruit. Omdat we door matig navigeren meestal een beetje verdwalen is het altijd weer spannend hoe we terug bij de villa komen. Zo ook nu. Deze keer lukte het ons weer op de route te komen door een steil mountainbikepaadje af te glibberen. Direct na terugkomst stapten we in de auto voor de reis naar huis. De kinderen waren sip over het afscheid van Waldemar en Tommie, wij namen maar met moeite afscheid van de gezelligheid en de gastvrijheid in het luxe huis.

Op kerstavond waren we uitgenodigd voor een kerstdiner bij opa Piet en oma Henny en Michiel. We hebben eerst koffie gedronken en met elkaar gepraat. Toen het donker geworden was kwamen Rob en Marjolein en toen verdween oma Henny in de -nieuwe- keuken voor wat culinair stuntwerk.

Na het diner hebben we Carcassonne Junior gespeeld. Jonas heeft 2,5 keer gewonnen (1 keer op gedeelde eerste plaats geëindigd met opa Piet).

Hannah liet zich uitgebreid voorlezen door tante Marjolein, tot beider plezier.

Op eerste kerstdag kwamen opa Huub, oma Elly en Marjolein bij ons eten. Ook die middag begonnen we met gezellig kletsen en theedrinken. Hannah wist er deze kerstdag eveneens een voorleessessie door tante Marjolein uit te slepen, woohoo!

Jonas speelde galgje met zijn oma. Het ging er fanatiek aan toe.

Jonas en Hannah bouwden een auto van hun fauteuiltjes.

Het kerstdiner was een klassieke variant op kip-patat-appelmoes met wortelen en erwtjes.

Na het eten kwamen de spelletjes weer tevoorschijn. Jonas won wederom moeiteloos alle rondes Carcassonne Junior.

Daarna speelden we Jakkiebak Kippenkak, hier stond Hannah op winnen:

Maar uiteindelijk ging Jonas er met de winst vandoor. Daar zijn geen beelden van aangezien we direct daarop een ontbrandend conflict moesten blussen.

Op tweede kerstdag hebben we de hele dag in joggingpak of pyjama in huis rondgescharreld. Jonas en Hannah hadden opnieuw een auto gebouwd en daar hebben ze uren in gespeeld. Hannah hield verhalen met haar poppen. De kinderen hebben zitten tekenen en schrijven en lezen, ze hebben verstoppertje en poppen-verstoppertje gespeeld. Aan het einde van de middag hebben we film gekeken.

Kortom, Kerst 2013 was een geslaagde editie!