Dit is voor ons zo’n vertrouwd gezicht dat ik de foto graag wil plaatsen:

de twee wiegelende koppies van onze kinderen in de bakfiets, die onder het fietsen wijzen en praten. Af en toe kijken Jonas of Hannah naar ons omhoog voor oogcontact. Zo nu en dan moeten we wat ledematen terug de bak in duwen, vooral Hannah houdt ervan om cool een pootje over de rand te laten bungelen. Af en toe buigt Hannah zich naar Jonas om hem te knuffelen, of ze slaat haar armpje om hem heen. Niet altijd met wederzijdse instemming. Gelukkig is het makkelijk om ze al fietsende uit elkaar te halen als dat nodig is. Wat een fantastisch ding die bakfiets. We gebruiken hem bijna dagelijks en we hebben er al zoveel plezier van gehad!

Zondag de 23e was het verjaardagsfeestje van Jonas. Het was een prachtige, zonovergoten middag! Jonas heeft een geweldige dag gehad. Hij is dan ook schandalig verwend met aandacht en lekkers en cadeautjes, maar het samen spelen met de anderen vond hij het allerleukst.

Vrijdag 21 mei was Jonas jarig. We hebben een mooie fietstocht gemaakt over de hei.

Zo zag onze driejarige eruit op zijn verjaardag:

een beetje dromerig van de fietstocht.

Zondag 23 mei was Jonas’ zonnige verjaardagsfeestje. De foto’s daarvan volgen!

Nee kleine Hannah laat zich de kaas niet van het brood eten. Hier zit ze samen met Jonas aan het bureautje. Hannah slaagt er maar net aan in om te blijven zitten, dat weerhoudt haar er echter niet van om de helft van het busje bellenblaas op te eisen.


Wel een heel schattig gezicht, Jonas en Hannah samen aan het tafeltje. Hannah wordt steeds meer een dreumesje en minder een baby. Ze trekt zich op aan krukken en stoeltjes en ze probeert vaak om boven het deurschot uit te kijken naar wat er in de tuin gebeurt. Het duurt vast niet lang meer voordat ze gaat staan!

Zondag ging ik Jonas na zijn middagslaapje uit bed halen, toen ik een vreemd gebonk hoorde. Wat trof ik daar aan:

Jonas die met zijn bouwhelm op door de kamer stiefelde en met een hamer in de kast stond te timmeren. Jonas was dus zelf uit bed geklommen (voor het eerst, nog netjes voor een bijna driejarige) met slaapzak en al. Toen ik hem vroeg om me te laten zien hoe hij dat gedaan had weigerde hij dat. De afsprong had een beetje pijn gedaan.

Alex heeft toen maar gelijk het middenschot uit het ledikant gehaald. Werkman Jonas deed mee, tamelijk succesvol: hij schroefde zelfstandig bijna het andere middenschot uit het ledikant. Nu kan Jonas zelf in en uit bed stappen, al vergat hij dat de eerste ochtend: “Ma-MAAAAAA!!!”.

Dit hield natuurlijk wel in dat we per direct afscheid moesten nemen van de vertrouwde slaapzakjes *snif* We hebben gelijk ook de rompers vaarwel gezegd, Jonas draagt nu een hemdje en een onderbroekje. Het is nog even wennen voor onze mini-man, maar stoer staat het wel.

Donderdag was het nog steeds te regenachtig en guur om buiten te spelen, dus besloot Alex om samen met Jonas koekjes te gaan bakken:

Het resultaat was een grote pot biscuitjes in mooie vormen.
Jonas heeft ervan genoten, al moest het ook niet veel langer duren dan een kwartier. De volgende dag presenteerde Jonas trots een zelfgebakken koekje aan opa Huub!

Hannah eet hier voor het eerst zelfstandig yoghurt:


Hannah vindt het leuker om zelf te eten dan om gevoerd te worden. Daarom mag ze van ons oefenen met zelf eten, te beginnen met yoghurt. Omdat Hannah het nog moeilijk vindt om met de lepel te eten peddelt ze af en toe bij met haar linkerhandje.

1,2,3,4 hoedje geen plezier

Vrijdag vierde opa Huub zijn 65e verjaardag. Jonas had op eigen initiatief een tekening voor opa Huub gemaakt van een maan en een slak. Jonas en Hannah vermaakten zich uitstekend op het verjaardagsfeestje. Geen wonder, ze kregen van opa en oma een VIP-behandeling! Toen we naar huis gingen zei Jonas ‘we hebben niet gezongen voor opa Huub’. Dat heeft opa dus nog tegoed!

Zondag vierden opa Piet en oma Henny hun verjaardagen. Voor Jonas en Hannah stond er een zee aan speelgoed klaar, ze hebben er allebei intens mee gespeeld. Jonas vindt het groot feest als Michiel meespeelt!