En dat hebben Jonas en Hannah geweten ook…

Zaterdag zagen ze op TV Sinterklaas live heelhuids in Roermond arriveren, nadat hij zoals gebruikelijk een een helletocht van Odyssiaanse proporties van Spanje naar Nederland had doorstaan.

Zondag was het dan de beurt aan Bussum om Sinterklaas te ontvangen. Gelukkig was het erg mooi weer. Jonas en Hannah vergaapten zich aan Sinterklaas en de zwarte Pieten. Toen ze ieder een zakje pepernoten in hun handjes gedrukt kregen (gooien en grabbelen mag kennelijk niet meer uit hygiëneoverwegingen), kon hun dag niet meer stuk.

Jonas en Hannah waren sowieso al opgetogen. De Sint has ’s ochtends meteen bij de eerste mogelijkheid een kadootje in hun schoen achtergelaten. En er waren ook nog wat pepernoten achtergebleven.

Die avond was Jonas zeer geïnspireerd en hij besloot om een brief aan Sinterklaas te schrijven en die in zijn schoen te stoppen. En een wortel voor Amerigo natuurlijk.

Vorige week donderdag 1 november hapte Jonas in een appeltje en hij verloor daarbij zijn tweede ondertand. Het was tijdens het tienuurtje in het klaslokaal. Jonas raakte ontdaan, hij vindt het eng dat zijn tanden eruit vallen, maar juffrouw Myrthe kalmeerde hem en heeft het tandje verpakt als een cadeautje. Mooie sticker erop en klaar!

Het nieuwe tandje (een ‘mensentand’ aldus J) is al onderweg. 

Onderstaand verslag hebben we in het logeerboek van Ko de klasmascotte geschreven. Ko kwam afgelopen weekend bij ons logeren.

Vrijdagmiddag kwam Ko mee logeren bij ons. We gingen eerst middageten en Ko keek toe. Ik nam chocoladepasta, muisjes en pindakaas, maar Ko nam niets.

Mijn zusje Hannah vond Ko lief, ze ging met hem praten en hem aan al haar poppen en knuffels voorstellen. Ko voelde zich meteen thuis.

Daarna deed Ko mee met het spelen met onze Duplo in de huiskamer.

Papa deed speciaal voor Ko voor het eerst deze herfst de open haard aan. We zaten ervoor op onze stoeltjes en we gingen naar het vuur kijken met Ko. Gezellig en warm.

Zaterdagochtend ging ik naar turnen. Ko mocht het ook even proberen. Voordat de les begon hebben we samen gezwaaid op het touw en Ko heeft in het wandrek gezeten. Toen de les begon kon hij niet blijven, want het werd te moeilijk en te gevaarlijk voor Ko, vond juf. We gingen eerst touwklimmen, daarna op de trampoline en over het paard springen, veel rennen en op het laatst stopdansen.

Toen ik thuis kwam hebben we spelletjes gedaan (kwartet en dier op dier) en Ko keek mee hoe we speelden. Hij kon niet zelf de dobbelsteen gooien, maar hij vond het leuk dat ik gewonnen had.

Na het middageten mocht ik een paar spelletjes op de tablet spelen. Ik heb Ko laten zien hoe ik dat doe. Hij vond het mooi.
’s Middags mocht ik naar het verjaardagspartijtje van Julian en toen is Ko bij mijn zusje thuis gebleven. Ze heeft zijn kleren gewassen in haar wasmachine. Hij mocht wachten onder een dekentje tot zijn kleren droog waren.

Toen ik terugkwam van het feestje, aten we broccoli. Dat vond Ko niet zo lekker. Ko kwam boven kijken hoe Hannah en ik samen in bad gingen. Daarna hebben we Sesamstraat gekeken.

Zondagochtend ging ik koken met papa. Ko had ook een schort voor en hij keek hoe ik het deed. Ik sneed de wortels en de paprika en de courgette. 

Zondagmiddag kwamen er vrienden op bezoek. We zouden naar de hei gaan en naar de nieuwe speeltuin bij de hei, maar het regende zo hard dat we naar huis zijn gegaan. Daar hebben we gespeeld.

De vrienden herkenden Ko en ze vonden het leuk om hem te zien. Ze hebben met hem gespeeld en ook met de Lego en de Duplo. We hebben ook met Ko naar Het Molletje gekeken. Toen gingen we samen eten. Hannah had de broek van Ko verstopt, maar niet goed genoeg, want ik vond hem terug onder ons bureau.

Ik vond het heel leuk dat Ko bij ons kwam logeren. Veel plezier op alle andere logeerpartijtjes!

Voor het eerst dit jaar mocht vandaag de open haard aan…

Woensdagmiddag vertrok Jonas huilend naar zwemles. Ik moest me echt even vermannen om hem toch het bad in te sturen, ongeveer zoals je een flinke pleister met één ferme ruk verwijdert. Voor mijn geestesoog verscheen de film van Bert Haanstra gemengd met mijn eigen zwemtraumaatjes (ik ben eens snikkend: ‘Pa-ha-pa je mag hier niet op je schoe-hoe-nen’, in mijn groene papegaaienbikini van C&A, aan één armpje meegetroond door mijn vader en afgeleverd aan de rand van het beginnersbad waar ik al een jaar lang twee maal per week vruchteloos in de rondte tobde. Daar werd ik opgewacht door een matig empathische zwemjuf (M?/V?) die me schijnbaar een spoedige verdrinkingsdood in wenste te blaffen. Er is intussen wel iets veranderd: er zijn leukere hulpstukken van schuimrubber bij gekomen, sinds Bert Haanstra’s film is het water verwarmd en sinds mijn papegaaienbikini zijn de zwemjuffen en -meesters toeschietelijker geworden, al blijft de akoestiek ter plaatse wel de pest voor nuances in het stemgeluid, maar ik dwaal af).

Na afloop van zwemles kwam Jonas als eerste de kleedkamer in, met zijn arm vooruit gestoken. Om zijn pols een geel rubber bandje: het bewijs dat hij naar badje 2 mag! Jonas was apetrots op zijn bevordering, en Hannah en ik hebben heb uitgebreid geprezen. Vervolgens heeft Jonas zijn promotie gevierd met een vrije slag in de snoepautomaat. (Maltesers zijn het geworden)