Als stadsjongetje heeft Jonas laatst tijdens een weekje Schiermonnikoog kennisgemaakt met De Natuur. Als we hem neervlijden op gras of zand, keek meneer zeer wantrouwig omlaag, om te zien waar zijn ouders hem in vredesnaam in gezet hadden. Met de grootste precisie zorgde hij ervoor dat geen enkel stukje ontbloot vlees in direct contact kwam met De Natuur. Op vakantie gaan vond hij hartstikke leuk, maar al die vieze natuur tussen zijn vingers, dat moet hij zijn ouders nog afleren.

Sinds begin april eet Jonas, aanvankelijk tot onze niet geringe verbazing, zijn stukjes brood netjes met een vork, als hij tenminste niet te moe is om zich erop te concentreren. Hij heeft een voorkeur voor zijn linker hand. Zo zien we het graag. Vanmiddag toonde Jonas zich bereid een kleine demonstratie te geven met een broodje humus.

De laatste tijd kruipt Jonas niet alleen door de woonkamer, maar door het hele huis, op zoek naar speelgoed van zijn gading. De gordijnen (fijn aan hangen) en de wasmand (fijn omkeren) hebben het al moeten ontgelden.

Vandaag leidde een van zijn strooptochten hem de badkamer in. Hij was hier al eens eerder geweest, maar hij had toen voornamelijk oog voor de halogeenspotjes in het systeemplafond. Nu echter was het tijd voor een nadere inspectie van het grondniveau.

Nadat wij de inhoud van de vuilnisbak nog net op tijd uit Jonas’ graaiende handjes hadden weten te redden, richtte zijn aandacht zich op de zojuist in beweging gezette wasmachine. Nu kijkt Jonas nog niet gericht naar de TV, hoewel hij niet vies is van een rondje meeglazen als wij een TV-programma kijken. Maar het schouwspel dat zich hier voor hem ontvouwde, deed zijn adem stokken.

De komende tijd zullen we Jonas zonder problemen uit de handen van Studio 100 weten te houden!