Sinterklaas is erg gul geweest voor onze kinderen, of ik kan beter zeggen: Sinterklaas is hard aangekomen dit jaar.

Sint en zijn pieten hebben een aantal keer wat in de schoen gedaan van onze lieve kinderen. Jonas was verrukt, helemaal door het dolle van respectievelijk een plastic dino en drie pepernoten; een autootje met marsepeinen fruit, een mooie tandenborstel met chocolademunten. “Dank u Sinterklaas” gilde hij in de open haard, terwijl hij zijn cadeau in de schoorsteen stak om de Sint te laten zien waar hij zo blij mee was.

Jonas en Hannah hebben allebei sinterklaasliedjes geleerd en die hebben we regelmatig gezongen met zijn vieren. Hannah zingt nu nog vaak “bonnebonnebonne” tijdens het spelen.

Op vijf december is de Sint met zijn mannen bij ons langsgeweest: ze hebben hard op de zijdeur gebonsd en toen we gingen kijken bleken ze twee zakken met cadeautjes in onze bijkeuken te hebben gezet. We hebben onze hoofden om de deur gestoken om ze te kunnen zien, maar ze waren alweer op weg naar het volgende huis, hun sporen stonden in de sneeuw.

We hebben de zakken naar binnen gesleept en zijn begonnen met uitpakken. De kinderen wisten niet meer waar ze kijken moesten van het speelgoed. Hannah wilde steeds spelen met haar cadeautjes, maar dat kon niet omdat ze dan alweer iets moest uitpakken, de schat. Jonas kon haast niet meer slapen na afloop, hij stuiterde van opwinding. Het was één groot feest, maar Sint mag het volgend jaar wel kalmer aan doen. De kinderen moeten maar minder lief zijn komend jaar.

Vanaf de volgende dag, toen de rook was opgetrokken hebben de kinderen heerlijk gespeeld met hun mooie, nieuwe speelgoed.