Bij ons thuis kwam de Koninginnedag laat op gang: eerst gingen we haren knippen, ontbijten en kijken naar de plechtigheden op televisie. Toen we het dorp in fietsten was de vrijmarkt alweer een beetje over zijn hoogtepunt heen. Gelukkig was er nog genoeg te zien en te doen.

Hannah heeft haar nagels laten lakken bij een tamelijk ongepolijste nagelstudio.

We hebben gepraat met een aantal bekenden en we hebben wat speelgoed en veel boeken gekocht. Tot slot fietsten we naar IJssalon Irene voor het eerste ijsje van het seizoen.

En wat was de grootste hit: twee knuffeldieren die de kinderen in handen gedrukt kregen van een meisje dat dringend van haar knuffels af wilde. Hannah kreeg een wit beertje met een luier aan. Dat beertje heet nu Alexia. Jonas kreeg een baby-panter, die de naam baby-panter Wieuw kreeg en die sinds ontvangst door Jonas met veel zorg wordt omringd.

Hannah heeft vanochtend haar eigen haar (voor de derde keer!) geknipt. Gemillimeterd ditmaal, met een lange mat. Denk: Nick Kershaw meets kruincavia Corrie van Gorp na een rigoureuze ontluis-actie. Vandaag schoven we dus met onze huisproleet langs de feestelijkheden in de straten van Bussum *zucht*.

Nee dit is geen nieuw huisdier:

Het is geen half werk: er is meer haar af dan er nog aan zit.

Afgelopen woensdag mocht Jonas op zwemles starten in badje 3: in het diepe bad, met kouder water en met een nieuwe meester. Jonas vond het eng. Rillend en pruilend trok hij zijn baantjes door het bad, maar het ging. Toen Hannah en ik het laatste kwartier mochten komen kijken zei de meester dat hij goed luisterde en meedeed, hij mocht blijven. Aan het einde van de les kreeg Jonas het oranje armbandje uitgereikt, net op tijd voor Koning/inne/dag.

Zoals beloofd mocht hij ook deze bevordering vieren met een vrije slag in de snoepautomaat. Het werd een Milky Way van 1 meter. Hij schrokte de reep in één keer naar binnen. Hannah kreeg na enig pleitwerk mijnerzijds ook een hap. Maar ik kon het schudden, haha.

De laatste tijd nemen Jonas’ schrijfkunsten een grote vlucht. Zijn tekeningen voorziet hij dikwijls van teksten en sinds afgelopen weekend mag Jonas met ons oude mini-laptopje het internet opsurfen en taaloefeningen doen in de Taalzee.

Hannah ziet dat aan, vraagt Jonas regelmatig of hij haar tekeningen van een tekst of een naam wil voorzien, maar wil toch vooral nu heel graag zelf letters schrijven. Ze ziet de ‘H’ van Hannah in ieder H-woord terug en ontdekt ook steeds meer andere letters.

Zondag was het dan zo ver: Hannah vroeg om een vel tekenpapier, en schreef vervolgens na enkele oefeningen (zonder hulp) haar naam op. Daarna versierde ze haar kunstwerk en ging ze het tevreden aan ons laten zien. Ze is er erg trots op!

Jonas en Hannah sloten vrijdag een project af over piraten. Twee weken lang heeft alles in de klas in het thema gestaan van piraten, van taal tot knutselen en van rekenen tot gym. De juffenverjaardag werd dus een piratenfeest. ’s Morgens moesten de kinderen verzamelen op het kleuterplein achter de school. Toen iedereen zat stormden er zes vervaarlijke zeeboeven de arena in. Piraat Marjolijn had een schat gestolen, maar de andere schurken wilden hem afpakken.

Uiteindelijk kreeg elke piraat een eigen schat mee naar de klas, zoals dat gaat bij kleuters. In de eigen groep werd het feest voortgezet, met een piratenlied, piratendans en met haaievlaai en zeewater. Daarna kwam de broer van Woeste Willem langs, die gaf een voorstelling voor alle groepen in de gymzaal. Aan het einde van de ochtend kregen de mini-piraatjes allemaal een gouden dukaat mee naar huis.

Jonas en Hannah lekker bezig met de kleurplaten die ze hebben gekregen bij Sesamstraat:

Het uitzendschema wordt ons nog toegestuurd. Samen met de foto waarschijnlijk. Zodra er een datum bekend is laten we het weten.

Op 21 mei wordt Jonas 6, dé gelegenheid voor een nieuwe fiets zou je zeggen. Nu was het helazig dat Jonas de laatste tijd graag wilde fietsen, maar dat hij uit zijn eerste fiets begon te groeien. Als we samen op pad waren fietste er een soort koffiemolentje naast ons, met knieën die rakelings langs zijn oren gingen.

Aangezien wij dag & nacht op de fiets zitten en onze kinderen graag de liefde voor het fietsen willen bijbrengen, hebben Alex en ik een mooie fiets voor bijna-zesjarigen gezocht. Het werd de Islabike Beinn 20 in het blauw. Van Engelse makelij weliswaar, maar omdat fietsen geen gebit hebben was dat verder geen bezwaar.

We konden niet meer wachten om Jonas de fiets te geven nu de lente echt begonnen lijkt. Na het middageten hebben we Jonas dus verrast met een voortijdig verjaardagscadeau. Uit de kelder kwam de grote kartonnen doos met daarin de haast volledig afgemonteerde fiets. Voorwieltje erin, voorrem aansluiten en klaar.

Jonas was zeer verheugd en hij heeft een aantal testritten gemaakt in de Hamerstraat. Met zijn helm op oefende hij het starten, schakelen en remmen op zijn mini-hybride. Op het laatst kwam hij uit vliegende vaart op 1,5 centimeter voor Alex’ voet tot stilstand. Toen werd het tijd voor het echte werk. Jonas en Alex hebben een grote ronde over de hei gefietst. Tot ons genoegen zagen we dat hij mooi op zijn fiets zat en controle had over het voertuig.

De rest van de middag hebben Jonas en Hannah zich vermaakt met de grote kartonnen doos waarin de fiets geleverd was. Morgen gaan we de oude fiets van Jonas (nog in zeer goede staat) afstellen voor Hannah. We zijn benieuwd of zij het fietsen al eens wil wagen.

Jonas en Hannah zijn woensdagmiddag te gast geweest bij Sesamstraat. Dit was echt een buitenkansje, mogelijk gemaakt door nicht Cindy, die schrijft voor Sesamstraat. Woensdag na school ben ik met de kinderen in de bakfiets naar het Mediapark gereden. Heuvelop over de hei naar Hilversum, wind tegen, net aan op tijd, het was a hell of a ride.

We werden opgevangen in studio 2. We namen plaats in de kantine die al uitpuilde van de kinderen + begeleiders. Na een tijdje mochten we een kwartier lang rondkijken in de studio. Dat was geweldig. Het broccolibos (voelt rubberig), Aart’s huisje met de klok, de kast met lades, de auto van Tommie, alles stond er. Lot en Arjan liepen er rond en volgens Jonas liep ook meneer Aart er in burger rond, maar die heb ik niet gezien. Jonas heeft Arjan een hand gegeven (hij is erg dol op Arjan). Ik groette Lot en zij groette mij zeer hartelijk terug omdat ze dacht dat ik iemand anders was haha.

Daarna gingen we terug naar de kantine. In groepjes van vier gingen de kinderen de studio in om te worden voorgelezen. Jonas en Hannah zaten in groepje 7 (van 9) dus ze moesten een tijdje wachten. In die tijd kregen ze limonade en een reepje en een zakje chips. Het was warm in de kantine en na een tijdje gingen ze buiten rennen en klimmen. Ik moest flink poetsen om ze weer toonbaar te maken.

Rond half vier kwamen ze aan de beurt. Ze werden voorgelezen door Lot. Ze kregen vier (volgens Jonas drie) verhaaltjes van Olifantje Appelmoes. Hannah zat naast Lot, Jonas aan de andere kant naast nog een kindje. De laatste verhaaltjes werd er gewisseld en toen zaten zowel Jonas als Hannah naast Lot. Ze mochten allebei bij twee verhaaltjes toeteren.

In de kantine stond een televisie opgesteld waar je het live kon volgen. Die close-ups van je eigen kinderen, geconcentreerd luisterend naar een verhaal in Sesamstraat: ik stierf bijna van liefde. Jonas zat goddank niet uit zijn neus te graven & te eten, en hij liet ook geen boeren en winden. Hannah was onder de indruk van het gebeuren maar ze deed wel goed mee. Kijk maar: (NB video laden duurt even!)

20130417_wo_Jonas en Hannah naar Sesamstraat-opnames

Het was verboden om in de studio te fotograferen, daarom werd er na afloop een foto gemaakt door een echte fotograaf. Toen Jonas en Hannah terug naar de kantine kwamen kregen ze een aandenken mee: een tas van Sesamstraat met daarin ansichtkaarten, een poster, handtekeningen van de cast, een boekje, een keycord, kleurplaten en potloden. Ze waren er heel blij mee.

Ik was onder de indruk van de goede organisatie en het gastvrije onthaal. Dat alles voor een paar minuten van het programma! Ze hebben hun fans echt blij gemaakt. Ik vond het een eer dat we erbij mochten zijn. Dus nicht Cindy: dank voor je bemiddeling voor dit bijzondere bezoek!