Jonas: ‘We gingen in de trein. De conducteur kwam langs maar hij knipte geen kaartjes.’ (chipkaart, EZ).
Hannah: ‘Ja en toen gingen we op de roltrap.’
Jonas: ‘Toen gingen we in de metro. Ook in de tunnel onder de grond. Mama werkt in een oranje gebouw met een klokketoren. De trap en de hal zijn net als in een kerk.’
Hannah: ‘Ja en toen zagen we Baas Han en Baas Klaas en Baas Piet, ennehh….’
Jonas: ‘Miro!’
Hannah: ‘Ja en Rosemarijn en Maartje en die waren héél lief!’
Jonas: ‘Toen gingen we naar het bureau van mama, ik ging achter de computer. ‘
Hannah: ‘Ja en ik ging met de telefoon.’
Jonas: ‘Toen gingen we naar de nooduitgang en we gingen met de lift.’

Jonas: ‘En toen gingen we naar een restaurantje (Crea cafe, EZ). Ik nam een browntie en een multivruchtensap.’
Hannah: ‘Ja en ik een appeltaart en een chocomel. Er waren veel studenten.’

Jonas: ‘En toen gingen we weer terug met de tram en de trein.’

Met Frans en Beppechien en Fenna, Brecht en Sytze hebben we zondag 9 september een nazomerse picknick gehouden op landgoed Elswout. Het was een heerlijke middag/avond en we kwamen er de begin van de werkweek allemaal op door.

Op kleedjes genoten we van wijn, limonade, vingervoer & hapjes en een royale trog salade, afgewisseld met jeu-de-boules spelen, voetballen, frisbeeën en een -voor ons öbskür- Deens spel Kubb dat Fenna en Beppechien ons leerden.

De kinderen wisten ook zonder spelregels wel raad met Kubb. Jonas en Brecht en Sytze hebben de houten paaltjes zo diep en zo klemvast de grond in gerost dat F&B nadien ernstig moesten graven in het smetteloze grasveld om het spel weer compleet te krijgen.

Tsja Jonas, als je op deze manier het zwembad UIT stapt:

en je maakt radslagen door de kamer, hangt ondersteboven in meubilair en je klimt in verkeersborden, dan is de kans groot dat je ouders gaan nadenken over extra vermoeienis. Gelukkig is er in onze bescheiden suburb van alles mogelijk op het gebied van sport en hobby. Vlakbij bleek er, weliswaar op onchristelijke tijden, kleutergym te worden aangeboden.

Zaterdag om 9.00 stonden Jonas, Alex en Hannah in de naar schoolgym ruikende kleedkamer van de sporthal. 7 kleine meisjes en 3 kleine jongens stonden klaar voor een nieuw seizoen turnen onder leiding van juf Laura (24) juf Martine (16) en juf Joelle (11).

Het hele materiaalhok was leeggetrokken voor de kleuters. Alex en Hannah namen plaats aan de kant. Jonas vond het spannend en hij heeft tijdens de training zo’n 50x gezwaaid/kushandjes naar ze geworpen. Jonas heeft geklommen, gesprint, gesprongen, gedanst, gegooid, gevangen, gekoprold, gehinkeld (voor- en achteruit) gekegeld en geslingerd. De training was fiks en aan het einde stonden ze te zweten als kleine ottertjes. Jonas vond het leuk, hij kwam goed mee en hij was na afloop heerlijk rustig!

Na de zomervakantie heeft Hannah al haar speentjes doorgeknipt en weggegooid. We hadden het lang van te voren aangekondigd en tijdens de vakantie hebben we het onderwerp regelmatig besproken. De ochtend na thuiskomst hebben we alle spenen in huis verzameld. Hannah heeft ze eigenhandig doorgeknipt en weggegooid. Ze vond het wel stoer om te doen. Maar ’s avonds vond ze het niet meer zo grappig. Ze lag wakker en ze heeft hartverscheurend gehuild ‘ik mis ze zo!’ Ik trof haar aan, zoekend onder haar bed naar een mogelijk vergeten exemplaar (niks hoor, ik had ze geteld). Ze mocht beneden bij mij op de bank naar iets bloedstollend saais kijken (OS hockey) om in slaap te kunnen vallen. De dagen erna ging het inslapen snel beter.

Meer ontwikkelingsnieuws: Hannah is in één klap zindelijk. Overdag tenminste. Op een dag (16 augustus om precies te zijn) kondigde ze aan dat ze haar luier wilde verwisselen voor een onderbroek. Ze stelde zelf een stickersysteem voor. Op een getekend hemdje en broekje plakt ze een sticker voor elk geslaagd WC-bezoek. Er kan nu al geen sticker meer bij. Het is niet één keer misgegaan. Wat een gedecideerd kind is het toch. Wij vinden het ongelooflijk.

Hannahtje groeit momenteel hard, ze eet veel brood en zo min mogelijk groente en ze popelt om naar school te gaan. Dat wordt een lang halfjaar wachten. O ja, verder heeft ze haar eigen haar voor de tweede maal stevig bijgeknipt *zucht*. Gelukkig is er nog haar genoeg over.

Dit jaar hebben we in de zomervakantie drie weken gekampeerd in Frankrijk. De eerste week in de Jura, de tweede week in de Drôme provençale en de derde week in de Vercors. Kamperen  met zijn vieren was nieuw voor ons. We hadden eerder dit jaar al het benodigde kampeerspul verzameld en dankzij Alex’ precisie paste alles nog net in onze auto. We zijn ’s nachts vertrokken. Onderweg werd het al lekker warm weer. We hebben veel muziek en verhaaltjes geluisterd en ’s middags om 14.30 kwamen we aan op de eerste camping.

Voor Jonas en Hannah was het fijn dat ze relatief zelfstandig over de campings konden scharrelen. Met name op de tweede en derde reden nauwelijks auto’s voorbij, daar konden ze hun eigen gang gaan. Jonas genoot van de zwembaden, hij wilde elke dag zwemmen en begon daar ’s ochtends vroeg al voor te lobbyen. Hannahtje vond zwemmen ook leuk, maar later in de vakantie wilde ze vaker aan de kant spelen en droog blijven. Hannah was intens bezig naar mensen te kijken. Vooral grote meisjes hadden haar belangstelling.

Op de eerste camping was een prachtige speeltuin, maar toch vond Jonas nog niet zoveel aansluiting, er waren veel oudere kinderen. Op de tweede camping trok hij op met onze overbuurjongen Robin. Met Robin heeft hij voor het eerst gebadmintond. Het was erg leuk om naar te kijken. Twee slagen was al een dijk van een rally en drie slagen was een staande ovatie waard.

Tussendoor probeerden wij ook nog activiteiten in te brengen. Alex en ik wilden dolgraag fietsen, bergwandelen, in stadjes kijken en in de Franse supermarkt delicatessen jutten, maar we kregen slechts minimale gelegenheid voor onze hobby’s. Tant pis… mais soit, dan gingen we weer naar het zwembad.

Ook leuk.

Hier kijken Jonas en Hannah geboeid toe hoe de buren Jeu-de-boules spelen (of Pétanque is geloof ik de politiek correcte benaming). Hannah kon zich af en toe niet inhouden en sprong juichend op als iemand het kleine balletje geraakt had.

De laatste dagen in de Drôme kwam er nog een leuke buurjongen schuin tegenover bij: Jens. Jonas, Jens en Robin hebben veel samen gevoetbald en gespeeld. Wij hebben regelmatig met de ouders van Jens en Sybren (Hannah: Jensie en Zwieber) gekletst en vlak voor we vertrokken naar de laatste camping nodigden ze ons uit voor koffie.
~wordt vervolgd~