Maandelijks archief: september 2007

Grijpen

Jonas heeft zich zijn handjes inmiddels volledig ’toegeëigend’ en hij krijgt de bediening van zijn vuistjes aardig onder controle. Nu heeft hij er plezier in om voorwerpen te grijpen en naar zich toe te halen voor nader mondonderzoek. Dit kan een willekeurig boxspeeltje zijn, een vinger, of het hoofd zijn vader.

Dit gaat als volgt: Jonas plant zijn rafelige nageltjes diep in het wangvlees, hij knijpt zijn handjes stevig dicht, hij trekt het gehele hoofd naar zich toe en sabbelt vervolgens op de neus van Alex. Hij kijkt hier zo tevreden bij dat we het vermoeden hebben dat wij als ouders nu al gedold worden.

25/9 inmiddels heb ik de hierboven beschreven behandeling zelf ondergaan. Wat blijkt, hij sabbelt niet op je neus maar bij BIJT. En dat doet verrassend pijn, zelfs zonder tandjes.

Fietstocht door Waterland

Gisteren voorspelde de weerman dat vandaag de laatste zomerse dag zou worden. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt door nog een mooie fietstocht te maken door Waterland. We waren niet de enigen! Het land lag er prachtig bij in de zon en Jonas had veel te zien in zijn karretje. Halverwege hebben we even gepauzeerd en toen kon Jonas de omgeving rustig bekijken. Het uitzicht scheen hem te bevallen.

Voorgesprek

Vrijdagochtend hebben we een voorgesprek op de crèche gehad. In dat gesprek legde de crècheleidster uit hoe een dag op de kinderopvang eruit ziet en wij konden zeggen hoe we een aantal dingen omtrent slapen, eten en spelen willen hebben. Begin oktober zal Jonas beginnen met wennen en op 16 oktober zal hij voor het eerst voor het echie gaan.http://www.hetkinderhonk.nl/

Hoewel de leidster erg vriendelijk en begripvol was, de leidsters daar allerlei leuke dingen doen (o.a. muziekles geven) en alle kinderen er gelukkig uitzagen, werd ik toch een beetje zeeziek bij de gedachte Jonas straks weg te brengen.

Als Jonas straks voor het eerst gaat is hij 20 weken oud en daarmee is hij lang niet de jongste. De crècheleidster zei een aantal keer uit zichzelf dat ze Jonas een echte knapperd vond. Wij gloeiden van trots. Wij vinden hem ook de knapste van allemaal.

Voor nu hielden we hem stevig vast en ik was blij dat we hem gewoon weer mochten meenemen. Zou het erg slecht overkomen als ik me 16 oktober ter plekke snikkend op de grond wierp?