Elly vierde haar verjaardag op de dag zelf. We brachten de middag door bij Huub en Elly thuis. Marjolein kwam ook op bezoek. Aan het eind van de middag vertrokken we naar ShowCooking Restaurant Eetze. Ook in Aalsmeer. Dat bleek een enorme hit te zijn voor Jonas en Hannah. Nog voor we binnen waren, werd Jonas gelanceerd in een enorm opblaaskonijn (ik verzin dit niet; hieronder vind U fotobewijs).

Eenmaal binnen in het restaurant werd ons het meest uitgebreide buffet getoond dat we ooit hebben gezien. Jonas en Hannah zijn heel wat keren heen en weer gelopen om allerhande hapjes op te halen. En wij ook. En passant verloor Hannah in het bijzijn van haar grootouders haar eerste melktandje. Die ligt inmiddels onder haar kussen, in een hartvormig tandendoosje.

Tonnetjerond vingen we halverwege de avond de terugreis aan, onder de rustgevende voorleestekst van Rintje Ruikt Avontuur. Jonas en Hannah hebben lang en goed geslapen.

Hannah heeft al een tijdje een loszittend ondertandje. Nu is het zo ver dat ze hem alle kanten op beweegt; we kijken er liever niet te veel naar. Een dezer dagen zal het wel zover zijn dat de tandenfee (waar J&H niet in geloven, maar die desondanks uit materiële overwegingen wordt verafgood) langs moet komen.

Zo vaak als Jonas en Hannah vroeger op de heide wilden wandelen, zo moeilijk is het nu om ze te motiveren. Maar vanochtend hadden Jonas en Hannah er allebei zin in, en zo liepen we voor het eerst in maanden weer eens over de heide. Het was prettig wandelweer. Er stonden nog een paar plantjes in bloei, maar de paarse heidegloed was grotendeels voorbij; die is meestal eind augustus op zijn top.

Onze fietstochten eindigen dikwijls bij speeltuin of eetgelegenheid; logisch dat Jonas en Hannah graag op de fiets springen  😀 . Vandaag ging de tocht via de Frans Kampheide, het Spanderswoud en de Natuurbrug van Crailo naar speeltuin Heidezicht. Daar speelden Jonas en Hannah naar hartelust, en we aten er een pannenkoek (J&H) of een stuk taart (E&A). Speeltuin èn eetgelegenheid dus…

Begin september gaan we meestal minstens een keer de hei op om bramen te plukken, die we dan ter plekke oppeuzelen. Dat deden we ook dit jaar. We waren aan de late kant, maar toch vonden we nog voldoende bramen, vooral op de Tafelbergheide. Met een ijsje van IJssalon Irene toe was het een fijne zondagochtenbesteding.