Onderstaand verslag hebben we in het logeerboek van Ko de klasmascotte geschreven. Ko kwam afgelopen week bij Hannah logeren. (Eerder was hij al eens te gast bij Jonas)

Dinsdag 14 mei was ik aan de beurt om Ko bij me te laten logeren. Ik had me daar al erg op verheugd!

‘s Middags heb ik Ko eerst lang geknuffeld. Juffrouw Marjolijn had me verteld dat Ko al een tijdje alleen had gezeten in de klas. Ko heeft met mijn broer Jonas en mij in de kamer gespeeld. Hij werd al snel moe en toen heb ik hem in zijn logeerbedje gestopt. Hij kreeg een knuffeldier van mij te leen. Purkie, dat is mijn knuffel, kwam Ko ook welterusten zeggen.

Toen ik naar bed ging werd Ko even wakker en daarna mocht hij bij mij in bed verder slapen. Mama las ons voor uit Knofje en daarna hebben Ko en ik in bed gezellig gekletst en gezongen tot we in slaap vielen.

’s Ochtends heb ik een broodje chocopasta voor hem gesmeerd. Ko smulde ervan. Hij kreeg wel een vieze snoet, vol met chocoladevegen. Die vlekken hebben we er met een washand weer afgepoetst. Na het ontbijt poetsten we samen onze tanden.

Uit school ben ik gelijk weer met Ko gaan spelen. We speelden onder de tafel in een soort huisje

tot mama ons riep om mee te gaan naar de bibliotheek. Ko mocht op mijn schoot in de bakfiets. Hij vond het wel een beetje spannend of hij niet zou wegwaaien, maar ik hield hem stevig vast.

In de bibliotheek heeft Ko geholpen om de boeken in het brievenbusje te doen. Hij hielp ons ook mee nieuwe boeken zoeken. We waren Ko een paar keer kwijt. Hij was het nog niet zo gewend aan de bieb. Hij moest een beetje huilen als hij ons niet meer zag. Gelukkig vonden we hem elke keer snel weer terug.

Later ging hij mee naar het zwembad, waar Jonas zwemles heeft. Ik ging in de kantine spelen en een pakje drinken en een snoepje eten. Ko vond er niet zo veel aan denk ik, hij viel in slaap op de bank. Daarna hebben we nog samen televisie gekeken. Ko vond Buurman & Buurman net zo leuk als ik!

Ko, ik vond het heel leuk met je en ik vond dat je een schattig logeertasje, badjasje en slaapzakje mee had. Veel plezier bij de andere kinderen en als je weer op school bent zal ik je nog vaak knuffelen!

Hannah

Vrijdag 3 mei gingen we naar de kapper voor de herstelwerkzaamheden. Het haar van Jonas zat eigenlijk nog goed, maar we hebben voor hem gelijk ook afgesproken.

Kapster Denise moest erg lachen toen ze hardleerse Hannah zag. Ze zei dat ze het niet vaak zó bont zag. Ze vroeg Hannah naar haar knip-ervaring. Dat kan ze goed, rustig een kind interviewen. Ze besloot dat Hannah prima kapster kon worden.

Hup, in de stoel met jou kleine, vrije radicaal!

Tja, dit er maar afhalen dan? Dan is het verschil tenminste niet zo groot.

OK, het wordt een soort van een boblijn. Even het hoofd buigen, niet je sterkste kant hè?

Ja het lijkt weer ergens op! (dit was ongeveer het moment waarop Hannah over donkerblauw en/of roze haar begon… huuuuh. Be afraid, be very afraid).

Grote kleine Jonas kreeg een scherpe voorjaarscoupe (heel goed gelukt!). 

Wat pommade in het haar (geurt heerlijk naar mango) en het duo Spic en Span kon naar Drenthe!

Morgenochtend gaat kapster Denise trachten enige orde in Hannah’s verknipte struik aan te brengen. Hoewel ik kan zeggen dat ik aan haar kapsel begin te wennen: in its own twisted way is het een soort van cool. Ze ziet er nu uit als een rock chick van 4 jaar oud, misschien omdat ze er zelf zo fier bij kijkt.

Wel moet ik de laatste dagen regelmatig aan deze cartoon van Gummbah denken:

Vanochtend had Hannah haar haar nog asymmetrischer gekapt, met behulp van speldjes in de vorm van sterretjes (geduldig uitgezocht uit haar bakje met speldjes en bandjes). Vanmiddag kwam ze ook nog eens opgemaakt uit de BSO terug. Precies een rockster uit de jaren 80: Nick Kershaw, Duran Duran, Nena, King, ze trokken allemaal aan mijn geestesoog voorbij…

Kijkend naar deze foto’s krijg ik het vermoeden dat ik een blik in de toekomst werp. Met onze hardgekookte Hannah gaan we nog heel wat beleven hahaha! Als ik haar tenminste voor die tijd niet opgevreten heb.

Vanavond bij het naar bed gaan zei ik tegen haar:

• ‘We gaan morgen naar de kapper.’
• ‘Voor wie?’
• ‘Voor jou natuurlijk!’
• ‘Waarom?’
• ‘Nou we moeten je haar fatsoeneren toch.’
• ‘….’
• ‘Of vond je het wel mooi zitten zo?’
• ‘Ja, het zit goed!’

(Ze heeft me nog aan het twijfelen gebracht ook).

Op de tweede dag van de vakantie zijn we naar het Aviodrome in Lelystad gereden. We hadden het de kinderen slechts kort van tevoren verteld. Jonas vond zichzelf een enorme geluksvogel met zoveel leuke dingen achter elkaar: naar Marjolein, museum, Koninginnedag, bezoek van Frans & Beppechien en de kinderen, vakantie, etc.

Het Aviodrome bleek een sympathiek museum en aantrekkelijk voor kinderen. Met op zijn tijd iets dat je mocht aanraken, een klimtoestelletje, een geluidseffectje, eindeloos geduldige vrijwilligers en her en der picknicktafels om je zelf meegebrachte broodjes aan te eten.

Jonas gedroeg zich zoals wel vaker als een turbo-toerist. Hij trok onze vingers zowat uit de voegen om ons rennend mee te krijgen naar het volgende object, lekker doorjekkeren dus. Jammer hoor, want moeder leek ter plekke eindelijk iets te gaan begrijpen van verbrandingsmotoren.

We hebben er drie uur doorgebracht en we hebben allemaal wat geleerd. Het laatste stukje van de tentoonstelling kon er niet meer bij, de kinderen liepen over. De vluchtsimulator komt een andere keer.

Victor-Charlie-Charlie to Mike-Sierra-Foxtrot, do you read me?

“Wel doen wat ik zeg Hannah!”

Op onze eerste vakantiedag hebben we Marjolein opgezocht in haar nieuwe appartement in Amsterdam-Oost, ze woonde er precies een week. Liselotte en Lena kwamen ook op bezoek. Lena had veel zin in om met Jona en Janna te spelen. Nadat we het nieuwe huis hadden bewonderd kregen we een heerlijk stuk taart bij de koffie.

Daarna zijn we met zijn allen naar het Flevopark gelopen, dat park is zo ongeveer Marjolein haar nieuwe achtertuin.

In het Flevopark is een mooie speeltuin waar de kinderen met zijn drieën lekker gingen spelen. We waren er vroeg, het was rustig en ze konden overal makkelijk bij. Jonas is er als tweejarig jongetje ook een paar keer geweest, zou hij het zich herinneren?

Na een tijdje klimmen en springen trok Marjolein een indrukwekkende tas met proviand open en toen hebben we met zijn zevenen in de zon gepicknickt. Wij kletsend op een bankje, de kinderen nonchalant in de achterbak van de vrachtwagen. Het was een gezellige dag en een goed begin van de vakantie!