Met enige regelmaat wandelen we op de hei. Eén van de vaste rondjes is de ‘huttenwandeling’. Die heet zo omdat we onderweg tentachtige constructies van takken tegenkomen. Evenals omgevallen bomen, daarnaast runderen, soms schapen, holen en klaphekken en veeroosters. Allemaal uitstekend lokaas om de kinderen (vooral Jonas) te motiveren om verder te lopen. Zodra Hannah het wandelen moe wordt mag ze in de rugdrager. Dat vindt ze heel fijn dus zo blijft iedereen blij. De stukjes die ze wandelt worden overigens steeds groter.

Op deze koude zondagochtend (twee weken geleden) hadden Jonas en Hannah daarbij hun laarsjes aan. Jonas blauwe, net als Gijsje; Hannah rode, net als Gonnie.

We hebben een heerlijke kerstvakantie gehad. Jonas en Hannah hadden vrij van de Sterrendaalders. Gelukkig viel er met hun ouders ook genoeg te beleven.

We hebben wandelingen gemaakt:

in de sneeuw gesleed en gespeeld:

de kerstboom uit de voortuin gegraven en opgetuigd:

Kerst gevierd met de families:

Oud & Nieuw gevierd met Frans en Beppechien en Fenna, Brecht en Sytze:

en er bleef gelukkig genoeg tijd over om lekker te knutselen, te spelen en te lezen.

Het was mooi, maar de vakantie is afgelopen, dus nu Gaan We Weer Normaal Doen*.
Hopelijk niet voor lang!

(* dit zegt echt élke moeder)

Moet je dit nou zien:

Sytze en Jonas hebben allebei een bouwvakkershelm. Op Oudejaarsavond hebben ze samen met Brecht de hele avond gespeeld dat ze werkmannes waren. Ze hebben onze hele woonkamer verbouwd.

Deze foto’s zijn ver na twaalven genomen, ongelooflijk toch!