Zo warm en droog als het in juni en juli was, zo guur en nat is het in augustus. Vanochtend besloten we het er na weer een hoosbui toch maar op te wagen en maakten we een fietstochtje over de Bussumse hei, die nu prachtig paars begint te kleuren.

Na afloop hingen Jonas en Hannah groggy in hun fietsstoeltjes, omdat we vrij laat op pad waren gegaan. Maar ze veerden direct op toen we onze lunch bij de poffertjeskraam van Van der Steen bleken te gaan nuttigen.

Het was smullen en smikkelen geblazen…

Hannah heeft vanmiddag haar eerste stapjes gezet! Vijf hele stappen, van Alex naar oma Henny, helemaal los. Ze glunderde ervan. Meer zat er ook niet in, al lokten Alex en oma Henny haar nog zoveel, ze deed het geen tweede keer. Morgen proberen we het weer. De camera lag startklaar, maar er was geen tijd om een foto te nemen. We doen ons best bij een volgende poging!

Dit waren Hannah’s eerste schoenen, ze heeft ze gekregen van Boaz. Zoals je ziet heeft ze ze tot op, nee, dóór de draad versleten.

Na wat vruchteloze pogingen op Marktplaats (babyschoentjes = moeilijke handel door gehechte moeders, pfff) ben ik zaterdag met Hannah naar de plaatselijke kinderschoenenwinkel gefietst voor een nieuw paar. De uitverkoop was al weken aan de gang, dit waren de allerlaatste in maat 21 in het rek:

Hannah is er dolgelukkig mee. Ze heeft het vaak over haar chnchn, ze wijst ze aan en gebaart dat we ze haar aan moeten trekken.

Hannah zit tegen lopen aan, ze heeft al een paar keer los gestaan in de kamer en liet zich toen weer zakken. We wachten in spanning af. De tape staat op scherp in de videocamera, de spiegelreflex ligt ernaast. Als het moment daar is zullen we als paparazzi tekeer gaan.

Jonas was de afgelopen twee dagen ziek, hij had koorts en was lusteloos.

Vrijdagavond trof ik een verhit, klam jongetje aan dat dringend op schoot wilde. Zaterdag stiefelde Jonas koortsig door de kamer in zijn pyjama. Een voordeel was dat hij wat langer op schoot wilde zitten en dat hij toch wel gesteld bleek op zijn ouders. Een nadeel was dat onze fietsplannen niet door konden gaan. Vandaag was de koorts gezakt, maar het humeur was nog wankel.

Ik ben vanochtend met Jonas en Hannah naar de kinderboerderij in Naarden geweest. Daar hebben ze voornamelijk gegild: over de hond, de geit en het schaap. ‘Mama, optillen!’. Nou was een grote hond ook wel erg hard aan het blaffen tegen een kat -die zich daar niets van aantrok- en omdat de geit en het schaap ongeveer even groot waren als de hond, werden ook die arme dieren resoluut als verdacht aangemerkt door beide kinderen.

Toen heb ik ze maar opgepakt en in de bakfiets gezet om in het nabijgelegen speeltuintje te gaan spelen.

Zaterdag heeft Alex ons zieke kipje voorgelezen. Hannah profiteerde volop mee!

De tweede week van onze vakantie hebben we doorgebracht in de Ardennen, in La Houckaye Blanche, een mooi oud landhuis waar wij een deel van mochten bewonen. Het was die week zeer warm (30-35 graden). We zijn niet gaan fietsen om te voorkomen dat we na een uur twee stoofpeertjes in de kinderfietskar zouden aantreffen. We hebben wel veel in de tuin gespeeld, waar Jonas en Hannah lekker aanklooiden met water, en we hebben een paar wandelingen in de omgeving gemaakt. Eén van de wandelingen was bij de watervallen van Coo (gevaarlijk dicht bij Plopsaland). Jonas was zeer onder de indruk van de watervallen, hij heeft het er nu nog over. Een andere wandeling was op de Hoge Venen (Hautes Fagnes), ten oosten van Eupen. Tijdens die wandeling heeft Jonas maar liefst 8 kilometer gelopen over moeilijk terrein (hij heeft slechts één kilometer op mijn rug gezeten). Hannah gaf intussen aanwijzingen vanuit de rugdrager.

Jonas en Hannah hebben een nieuwe hobby: om beurten lang, hard en hoog gillen. Vre-se-lijk.

Vandaag haalde ik de kinderen op van de Sterrendaalders. Jonas had een leenbroek aan: hij was finaal uit de zijne gescheurd! (in de lengte bij z’n billen). Geen idee hoe dat gebeurd is. We krijgen het ook niet te horen, onze Jonas is een notoir onbetrouwbaar rapporterende ooggetuige. Maandag maar eens informeren bij de leidster van dienst.

De tuinbroek is van Hannah. Met ook een winkelhaakje. Nu MOET ik wel winkelen. Wat een straf.

PS de leidster wist het maandag ook niet. Jonas liep opeens langs met kapotte broek.

Zondagochtend hadden we met Marjolein afgesproken in de speeltuin van het Amstelpark. Het was een geweldige ochtend, er was zoveel te zien en te doen! Jonas heeft voor het eerst aan een kabelbaan gehangen en hij ging bijna helemaal zelf van een spannende rode glijbaan (een dichte buis, behoorlijk steil). De allergrootste traktatie was een echte zweefmolen die speciaal voor Jonas en een toegesneld jongetje werd aangezet. Hannahtje tijgerde overal doorheen en ze heeft geschommeld en ze is van verschillende glijbaantjes gegleden. Marjolein had ook nog allerlei lekkers meegenomen. Eenmaal in de auto vielen ze prompt in slaap. Marjolein merkte terecht op: “ze hebben álles gegeven”.

Laatst kwamen opa Huub en oma Elly langs in Bussum en toen hebben we lekker gespeeld vlakbij de hei (en ook nog een fietstocht gemaakt). Na afloop heeft opa Huub ons getrakteerd op een ijsje. Hannah maakte dit niet meer mee: zij was op de bakfiets in slaap gevallen. Ze is lekker in bed gestopt en oma Elly bleef bij haar.