Jonas is gelukkig bijna genezen van de griep. Vanochtend liep hij vrolijk rond te banjeren en hij ging veel zelf spelen. In zijn eentje lezen doet Jonas al regelmatig, maar in gezelschap is het nog leuker. Daarom nodigde Jonas ezeltje Iejoor uit om fijn mee te lezen over boerderijen en de groenten die van het land afkomen.
Jonas maakt er af en toe een sport van om voor Houdini te spelen. Als er eten richting zijn mondje wordt getransporteerd dat niet aan zijn normen voldoet (zie noot [1]), dan besluit hij de laatste tijd nog wel eens om alle luiken dicht te gooien. En weg is hij. Dat houdt hij vrij lang vol, langer dan zijn ouders in ieder geval. Gelukkig wordt alleen ons humeur erdoor aangetast. Jonas houdt al die tijd en met groot gemak een voldaan grijnsje op zijn gezicht.
Noot 1:
[1] te grof gemalen
[2] ratio vlees:groente kleiner dan 1:3
[3] celstructuur van verwerkte groenten neigt naar draadvormig
[4] temperatuur hoger dan 37°C
Uit: Alex Barten, Eveline Zandvliet, Spijswetten van een klein eigenwijs jongetje, 1e druk 2009, E.B. Amsterdam
Er was vorige week nog geen bericht over een griepepidemie in midden-Nederland in de landelijke dagbladen verschenen, of Jonas zat ziek thuis. Helaas hebben wij één dag later hetzelfde opgelopen, zodat we nu al een kleine week ons huis gedrieën zitten vol te pompen met bacillen (keel, neus, hoofd) en virussen (lijf en leden) van verschillend pluimage.
Jonas heeft het flink te pakken. Slechts cranberry’s, rozijnen en heel af en toe een boterham of schaaltje yoghurt wenst hij nog te eten. Voor andere etenswaar haalt hij zijn in functie aangetaste neusje op. Er is nog geen teken van verbetering bij ons zieke kippetje. Degene die zich op dat moment het minst beroerd voelt, gaat rustig boekjes met hem lezen of een extra aflevering Sesamstraat kijken. Want tot veel meer is Jonasje niet in staat.
Jonas heeft langzamerhand een flinke collectie boeken opgebouwd. De kartonnen exemplaren stonden altijd op zijn bureautje, zoals je op deze foto ziet. Er was daardoor echter geen plaats voor zijn andere hobby’s als tekenen, spelen met de autoknikkerbaan, puzzelen en limonade drinken. Wij hebben de kiezen op elkaar gezet en onze boekenkast rücksichtlos uitgedund, net zolang tot er een plankje voor Jonas overschoot. Onze kleine bibliofiel is zeer in zijn nopjes met zijn eigen boekenkast.
Het was vanmiddag weer hoog tijd om Jonasje schoon te boenen van alle koekkruimels, rodebietenstamp, ingelopen rozijnen, versteend snot, lang overleden fruitjes, etcetera. Gelukkig vindt hij het heerlijk in bad. Maar: Alles Moet Mee.
…en het is alwéér opa!
Jonas eet sinds een tijdje zelf! Hij vindt het zo leuk om te doen dat hij protesteert als wij hem voeren. Hier showt hij zijn eigen dierenbestekje, gekregen van tante Ada en oom Juup.
Jonas raakt buitenshuis verlegener (vaak van korte duur), maar thuis doet hij regelmatig heel stoer en heeft hij praatjes. Het is hem natuurlijk streng verboden op zijn stoeltje te lopen stieren, laat staan er losjes op te balanceren, ook al is-ie nog zo’n klimgeit.
Jonas beheerst een nieuwe vaardigheid: het openritsen van zijn slaapzakje. Zo kon het gebeuren dat hij gisteren als een kleine koning met sleepje door ons huis wandelde, onderwijl op het behaalde succes proostend met zijn twee bekertjes…
Rond oud en nieuw hebben we een wintervakantie gehouden op landgoed Zelle. Dit was ons huisje:
Op onze wandelingen ging Jonas mee in de drager van Frans en Beppechien. Hij vond het geweldig. We hebben gisteren dezelfde gekocht. 
Het was die week berekoud en we kleedden Jonas tijdens de wandelingen dik aan, met de skibroek van Oma Henny en met sokjes om zijn wantjes (die bleken niet warm genoeg). 