Steeds beweeglijker en ondernemender wordt ons kleine kereltje. Eigenlijk loopt hij de hele dag door het huis te apekooien. Het begon ermee dat hij op zijn eigen bureautje ging staan, maar inmiddels gaat het verder: hij klimt succesvol op alle stoelen, krukjes en bedden in huis, op en van trappen én hij weet zelf in zijn Tripp Trapp te komen(!). Wij zien deze baldadigheden met klotsende oksels aan. Voor de zekerheid laten we Bokito Barten minstens 1x daags flink uit. We hopen dat we hem niet hangend in de lamp zullen aantreffen als hij zijn energie voldoende kwijtraakt.

Jonas in rustiger tijden, stevig ingesnoerd in zijn gordel (tijdens klimacties is er geen tijd voor foto’s).

Jonas heeft de derde variant van zichzelf ontdekt. Eerst was er Jonas, toen kwam spiegelbeeld-Jonas (Jonas zegt tegenwoordig geroutineerd/verveeld ‘Totasj’ als hij langs een spiegel loopt, zonder te kijken) en nu is er ook schaduw-Jonas.

Schaduw-Jonas is lastiger te vatten dan spiegelbeeld-Jonas, maar hij is op mooie dagen wel alom aanwezig. Jonas vindt het leuk om voor een deur of muur te gaan staan en dan zijn schaduw te laten zwaaien. Als hij in een woeste bui is, kan zijn schaduw zelfs springen (denkt Jonas). Aan tafel gaat dat natuurlijk niet, dan is schaduw-Jonas nogal beperkt in zijn bewegingen.

We gaan dagelijks met Jonas naar buiten, ook als het weer wat minder op onze hand is. De polaire koude van vandaag werd gelukkig aanzienlijk dapperder gedragen door onze kleine dribbelaar dan door zijn klappertandende ouders.

Halverwege beloonden we onszelf in Café 1900 met warme chocolademelk, vers sinaasappelsap, twee goede stukken chocoladetaart en last but not least een flesje appelsap met een rietje voor Jonas. Jonas heeft bij ons weten nog nooit door een rietje gedronken, maar binnen een paar minuten had hij door hoe het principe werkt en zoog hij zijn drankje dapper naar binnen.

…Maar boekvertrapping. Jonas leest zich een slag in de rondte door zijn ruime boekencollectie. Meestal zit hij dan bij zijn deel van onze boekenkast en trekt er boek na boek uit. Hij bladert er lustig op los, onderwijl neuriënd en de situatie ter plaatse becommentariërend.

Als hij er uiteindelijk genoeg van heeft, dan slinkt het respect voor het geschreven woord schrikbarend…