Maandelijks archief: mei 2012

Pinksterweekend

Wat een mooi, zonnig pinksterweekend hebben we achter de rug. We hebben het rustig aan gedaan in de achtertuin (nou ja de kinderen dan): lekker kledderen met zand en water, voetballen, schommelen, aan de nieuwe rekstok+ringen hangen.

We maakten alleen een paar fietstochtjes, die dienden slechts als alibi om op een terras te komen. Zaterdag hebben we ijs gegeten bij de salon hier vlakbij. Jonas moest er van ons eerst een flink eind voor omfietsen.

Hannah hapt in opperste concentratie het smurfenijs van haar lepeltje (en ik doe nog steeds elke hap mee met mijn mond).

Zondag zijn we met een fikse omweg naar ’t Bluk gefietst voor een vers stuk appeltaart. De taart was nog warm, het was hemels. Nadat Jonas het had opgeschrokt (wij waren nog niet eens klaar) vroeg hij: ‘krijgen we nou nog een toetje?’ Grrr, zou je hem niet, die sprinkhaan.

Jager-verzamelaar

Dit trof ik aan in de zakken van de winterjas van Jonas. Alle items zijn Heel Belangrijk. Ter illustratie: het bonnetje is een bekeuring (die hij uitdeelt als politieman), de zilveren haarspeld is een schat (hij heeft hem zelf gevonden), het Cars-autootje heeft hij gekregen van Donny. Steentjes en takjes zitten standaard in Jonas’ jas- en broekzakken.

Dierenpark Emmen

Vandaag zou het wisselvallig weer zijn, prima weer voor een dierentuin dachten we. Om half elf stonden we in Dierenpark Emmen waar het inderdaad heel rustig was. Het is een prachtige dierentuin met grote buitenruimtes voor de dieren, veel groen en aan de zijkant van het looppad allemaal binnenverblijven waar we met regenbuien snel in konden schieten.
De kinderen vonden het geweldig. Ze zagen alles en ze renden van hok naar wei naar kooi naar vitrine naar park etc. Het was Dierentuin a la Turbo wat ze daar deden, voor ons was de krachttoer eigenlijk niet te doen zonder opwekkende middelen. Hannah ontgaat niets, maar ze kwetterde nog het meest over alle babydieren die ze zag. Jonas wees ons op iedere waterval in het park (een oude, diepe facinatie van hem  meer nog dan zijn voorliefde voor lampen).
Bij de Afrikaanse savanne hebben we onze broodjes gegeten. Nadat we twee tellen gezeten hadden, hadden de kinderen hun brood al op en sommeerde Jonas ons om verder te lopen ‘Gaan we nou verder of wat, komt er nog wat van?’ (hij haat wachten).

Nadat we het IKEA-pad helemaal hadden gevolgd, hebben de kinderen gespeeld in de twee mooie speeltuinen in het park.

Na een ijsje in het niet zo glamoureuze stadshart van Emmen hebben we twee hologige zombietjes naar de auto gedragen. Daarin liggen ze nu te slapen terwijl wij binnen met de benen op tafel koffiedrinken. Goed geregeld!

Bij het naar bed brengen vroeg ik Hannah wat ze het leukst had gevonden: de bavianen met kindjes op de rug en de grote speeltuin. Jonas vond de watervalletjes het mooist en het riool met de ratten.
Jonas wil voor het slapengaan altijd worden geïmpregneerd met een goeie droom. Wat ik bedenk deugt nooit of slaat de plank mis, maar bij alles dat Alex bedenkt kijkt Jonas direct dromerig weg en vult zelf het verhaal aan. Meestal is het een fantasie-avontuur met vliegen, varen of vechten involved, al of niet met de jongens van school erbij.
Vanavond stelde Alex Jonas een realistischer voor dat hij al een papa was en dat hij een vriendin had die van fietsen hield en dat ze dan samen met hun twee kindjes in de fietskar zouden gaan fietsen… (hier begon J dromerig te kijken). ‘Heet die vriendin Hannah?’ ‘Nee, waarschijnlijk niet.’ ‘Dan heet ze Elisabeth. En het jongetje, heet die Joontje?’ ‘Dat kan, als jij hem zo wil noemen.’ ‘Nee ik noem hem Hubert.’ De kinderen mochten allebei een boekje en een speeltje mee in de kar. Dat fietskarretje was trouwens niet blauw/geel maar oranje volgens J (belangrijke aanvulling). Ze gingen met zijn vieren fietsen en tekens volgen.
Al met al werd het een tamelijk toegankelijke sleuteldroom… 3x raden wat we morgen gaan doen!

Keuterij ’t Haantje

We zijn op vakantie in Drenthe, in een oude, gemoderniseerde boerderij (in Drenthe heet dat dan een keuterij). Het is een heerlijk vakantiehuis met een speelkamertje gemaakt van de oude bedstee. We zijn er al eerder geweest. Vandaag hebben we onze eerste wandeling gemaakt, over het Dwingelderveld. Toen er een regenbui over kwam wilden we even schuilen onder een paar lage boompjes.

Letterlijk de eerste stap die ik buiten het pad zette, struikelde ik bijna over een adder die daar lag te zonnen. Gelukkig bewoog hij even anders had ik hem niet opgemerkt. Ik schrok een beetje. De kinderen waren dieo onder de indruk. Jonas bleef vanaf toen stijf op het pad wandelen. Wel verheugt hij zich er al op om het voorval op school aan Ben te melden, want Ben is bang voor slangen.

Koninginnedag 2012

Koninginnedag 2012 in Bussum was leuk, het was er natuurlijk perfect weer voor. We hebben ’s ochtends eerst naar de drumband/harmonie van Bussum gekeken.

Daarna zijn we de vrijmarkt opgegaan: volgens opa Huub de  ‘nationale troepverkoop, afdeling Bussum’. De vrijmarkt boeide mij ook nooit zo, maar sinds de kinderen gebruik ik die gelegenheid om tweedehands kleertjes en speelgoed te kopen. Ik kwam ook nog een paar bekenden tegen. Ik begin zoetjesaan wat mensen te (her)kennen in het dorp.

Alex en Jonas hadden na anderhalf uur genoeg van de vrijmarkt, Hannah en ik zijn toen nog een uurtje doorgegaan. Hannah was onvermoeibaar, ze dook op elk etalage-kleedje en ze keek vooral met haar handjes. De kinderen waren uiteindelijk heel blij met het speelgoed dat we gekocht hebben, het was de moeite waard.

Na afloop van de vrijmarkt hebben we in de tuin een oranje tompouce gegeten en ’s middags hebben we gefietst over de hei. Het was een heel ontspannen dag, echt een ‘extra’ dag waarop we verder weinig uitgevoerd hebben.

Hannah tekent oma Henny en opa Huub

Van het ene op het andere moment is Hannah begonnen met gezichten tekenen, zonder streepjes of rondjes of andere voorstudie vooraf, en sindsdien tekent ze niets anders. Ze gebruikt het magneetbord het meest, maar ook het schoolbord en op papier tekent ze gezichten. Haar lievelingsonderwerp is Oma Henny, die is nu al op verschillende dagen geportretteerd. De bovenste is de eerste.

De onderste twee zijn Opa Huub, dat zie je zo!