We zien de laatste tijd Jonas’ spel weer veranderen. Hij bouwt ingewikkelder constructies (hoge torens, bruggen, gebouwtjes die een functie hebben in een verhaal), hij ontwerpt geheel nieuwe gereedschappen (een loep die bevestigd wordt in de hijskraan en die meedraait op de boor) voertuigen (treintjes laten rijden op zelfgemaakt parcours, sliert auto’s koppelen, vliegdekhijskraanpostvliegtuig bouwen), etc. Laatst begon Jonas uit zichzelf met winkeltje spelen. Dat hadden wij nog niet eerder meegemaakt. Alex was klant en hij kocht een krop sla.

Ook in het echie doen we vaak boodschappen, Jonas helpt al goed mee in de supermarkt, ook onderhoudt hij uitstekende relaties met de Bussumse middenstand. Tot Jonas’ intense tevredenheid hebben we woensdag bij onze bakker echte flikken gekocht, net als Jip en Janneke!

Een paar weken geleden alweer hebben we een heel leuke middag gehad met Boaz en Yaël en Maickel. We waren bij hen op bezoek en de kinderen hebben samen gespeeld, geborreld, soep en friet gegeten en ze hebben veel gelachen.

Hannah heeft van Boaz een fietsje te leen gekregen waar ze sindsdien niet vanaf te slaan is. Kijk maar eens hoe blij ze ermee is:

Volgens Jonas is het een auto en hij is erg jaloers dat Hannah die nu heeft. Jonas mag er niet op van ons, omdat hij te groot en te zwaar is voor het dreumesvoertuigje. In plaats daarvan rijdt hij -heel voorzichtig- zijn vriendje Pino er op rond.

Jonas is vorige week maandag -kennelijk in een aanval van hartstocht- op mij afgerend om mij een keihard kusje op mijn ruggegraat te geven. Nu zit een van zijn ondertandjes een beetje los. Dit kon ik echt niet zien aankomen, ik zat met mijn rug naar hem toe om Hannah in haar jasje te helpen, toen Jonas op mij afvloog.

We zijn die woensdag bij de tandarts geweest, die heeft gekeken en gevoeld, onder het mom van tandjes tellen. Het tandjestelplan viel bijna in het water, want toen Jonas eenmaal in de stoel geïnstalleerd was en op het knopje had gedrukt totdat hij hij plat lag, vroeg de tandarts: hoeveel tandjes heb jij? ‘TWINTIG’ riep Jonas tegen de verblufte tandarts (en dat is waar).

Er is een kans dat de tand geneest en vanzelf weer vast gaat zitten. Zo niet, dan moet de tand misschien ‘geplukt’ (=quote tandarts). Het ondertandje van Jonas zit er nog. Het gaat alweer iets beter, Jonas heeft minder pijn en hij eet weer bijna normaal, al kan hij nog geen korsten afbijten met zijn ondervoortand. Ik kruis mijn vingers dat het tandje weer vast gaat zitten.

Hannah houdt van meisjesdingen. We hebben haar daarin niet erg gestimuleerd, maar ze heeft uit zichzelf buitengewoon veel aandacht voor…

poppen (poppa is blonde meisjespop, pop is jongenspop, en dan zijn er nog haar vriendjes Pur-re-kie en Tommie van Sesamstraat),

kleding, zoals haar flitsende schoenen, (en de evenzo mooie opvolgers die ze van Boaz heeft overgenomen), haar jo (maillot), haar rokka, haar juwk en haar vets (vest),

sierraden en andere versierselen, zoals het diadeem dat ze in haar schoen kreeg van Sinterklaas en dat ze helaas (voor haarzelf) binnen een dag doormidden brak,

en ten slotte mooie opmaakspulletjes van mama, zoals lippenstift en oogpotlood. Hannah kijkt er niet alleen graag naar, maar ze maakt zich nog liever op. Het opmaaktasje van Eveline is nergens veilig.

Hannah is een meisjesmeisje.