Er gebeurt zoveel in het leven van Jonas en Hannahtje. We kunnen het haast niet bijbenen op het blog.
Hier een paar recente belevenisjes van/met Jonas:
Op de foto zie je Jonas die Hannah op schoot getrokken heeft om haar voor te lezen. Dit gebeurde ’s ochtends vroeg.
Een andere keer toen ik ’s ochtends vroeg op Jonas’ kamer kwam, had hij een bibliotheek gebouwd. Die bestond vooral uit een inleverbalie en een uitleenbalie. In Bussum (overal waarschijnlijk) gaat inleveren en lenen van boeken geautomatiseerd. Die handelingen zijn voor Jonas het hoogtepunt van het bibliotheekbezoek: eerst de boeken afbiepen en vervolgens door de brievenbus doen waar ze over het glijbaantje een bak in gaan, dan boekjes zoeken, tenslotte één voor één scannen met veel bliepgeluidjes en nog een uitgespuugd bonnetje afscheuren. Jonas had zelfs zijn laptop naar zijn kamer gesleept om de bibliotheek nog echter te maken. De balies en het glijbaantje waren overigens gebouwd van, juist ja, boeken. De boekenkast was leeg.
Er komt sowieso steeds meer fantasie in zijn spel, hij doet nu vooral nog alsof een bepaald voorwerp iets anders is -meestal een stuk gereedschap. De boot in de speeltuin met de hoge glijbaan en het huisje begint ook steeds meer tot de verbeelding te spreken. Hij vaart er vaak mee naar Aalsmeer, via Weesp.
Jonas werkt ook op kantoor zegt hij zelf. Hij heeft er een computer en een bureau “en verder niks“. Als wij vragen wat doe je daar de hele dag? “Timmeren, boren, zagen en ik ga alles werken en verder weet ik niet“. Jonas vertelt ook welke kleuren zijn kantoor heeft (wisselt, maar lijkt qua beschrijving het meest op mama’s kantoor) en wie er nog meer werken: “niemand, en dat was het“.
Jonas kan tot twintig tellen, hij kan ook met redelijke betrouwbaarheid aantallen onder de 10 tellen, hij vraagt naar allerlei letters en hij ziet ook overal letters (in broodkorsten bijvoorbeeld). Verder kan Jonas bijna helemaal zelf naar de WC (afhankelijk van welk type knopen de broek heeft, en in het donker gaat Jonas niet alleen), Jonas kan zich bijna zelfstandig aankleden “Moet deze sok aan deze voet of aan de andere mama?” en Jonas doet zijn middagslaapje al zonder luier. We waren ook begonnen met Jonas zelf zijn brood laten smeren, maar dit sprak hem absoluut niet aan dus voorlopig smeer ik zijn broodjes weer. Het levert een geringe tijdswinst op voor onze traaaage eter. Hannahtje kauwt haar broodjes ferm naar binnen (ze is echt een broodmonstertje), het is altijd Jonas op wie we moeten wachten ’s ochtends. Daar staat tegenover dat Jonas wel weer redelijk zijn avondeten eet, terwijl Hannah het warme eten letterlijk in haar haar smeert, op de grond gooit, of bij haar moeder in de bek tracht te werpen (meestal met succes).
Jonas heeft het opgeven van zijn speen redelijk verhapstukt. Alleen, nu zingt hij ’s ochtends in bed en hij praat honderduit. Het is heel gezellig, maar hij begint soms al om half zes, zes uur. Dat vind ik te gortig, helemaal voor kleine Hannah die er -afgaande op de donkergrijze wallen onder haar ogen en dito ochtendhumeur- te vroeg van wakker wordt. We gaan nu de Boaz-methode proberen: op het nachtlampje zit een tijdschakelaar. Pas als de lamp brandt mag Jonas uit bed komen, bijvoorbeeld om bibliotheekje te spelen.
