Waar we Hannah ook uit de kinderwagen halen, de omstanders roepen unaniem en uit volle borst: ‘WAT EEN HÁÁR!’

Dit is het recept
Waarbij moet worden opgemerkt
a) het is lekkerder dan het klinkt
b) het is een Keniaans gerecht itt wat er vermeld wordt.

Kijk eens: Hannah kan even blijven zitten als wij haar rustig overeind laten komen en vasthouden.
Waar hebben we dat eerder gezien?

Voor de statistici:
Jonas was 72 dagen oud en Hannah was 73 dagen oud toen ze dit kunstje voor het eerst vertoonden.
Voor de historici:
Ze hebben op de foto’s stomtoevallig dezelfde broek aan.

Tot nu toe at Jonas zijn warme eten tussen de middag en ’s avonds kreeg hij twee broodjes. Meestal at hij ook nog voor spek en bonen wat avondeten mee. Vanavond heeft Jonas voor het eerst echt met ons meegegeten. Het was een groot succes. We aten gestoofde worteltjes en aardappelpuree met spek en gegrilde ui. Jonas heeft twee bordjes leeggegeten dus hij heeft zitten eten als een mannes. Het was een genot om te zien.

Hannah mag van geluk spreken dat ze nog niet met huid en heel veel haar is opgevroten door haar moeder.

Nu Jonas twee is, is hij definitief een Peuter. Dat weet hij zelf ook, desgevraagd herhaalt hij braaf: “peuter, deumes meer”.

Op donderdag 21 mei werd Jonas twee jaar. Dat hebben we goed gevierd, er was sprake van een heuse JHP feestweek.

Op zijn verjaardag zelf heeft Jonas het met zijn ouders gevierd (slingers, ballonnen) én bij opa Huub en oma Elly (alwaar een schare fans was opgetrommeld).


Op zondag hebben we het gevierd in de speeltuin op het Mariotteplein met de hele familie en een paar grote en kleine vrienden.

Op dinsdag heeft Jonas zijn verjaardag op de kinderopvang gevierd. Jonas heeft getrakteerd op Smarties (en rozijntjes voor de allerkleinsten). Hij ging hierbij gekleed in zijn “Jonas 2” shirt, dat opa Huub speciaal voor hem gemaakt heeft.

Op de kinderopvang hadden ze een verjaardagsmuts voor Jonas gemaakt die hij nog de hele week heeft gedragen. Gelukkig heeft hij die tijdens een woest experiment over het balkon gegooid; we begonnen namelijk te twijfelen of we hier een zwaar gevalletje verjaardageritis te pakken hadden.

Dat Jonas erg gewend was geraakt aan de festiviteiten bleek toen er een aflevering van Sesamstraat over ‘Jarig zijn’ ging. Kinderen gingen ‘Langzalzeleven’ zingen voor Stuntkip. Jonas keek er blij-verlegen bij, hij dacht dat ze op Sesamstraat voor hém zongen.

Volgend jaar weer Jonas. En om af te kicken zingt mama op de fiets af en toe Langzaljonasleven voor je… HOERA*HOERA*HOERA!

Dit is een experiment… de resolutie is nogal laag (dus de beelden zijn korrelig), de volgende keer filmen we met een andere camera.

Jonas leest altijd al veel, maar de laatste tijd trekt hij regelmatig tijd uit om al zijn boeken achter elkaar door te nemen. En als er dan ook nog iets te tellen valt, is het helemaal feest.