Na de fietstocht door Bikbergen waren Jonas en Hannah nog lang niet uitgeput, want er stond een primeur op het programma: een bezoek aan de Bussumse kermis. Dat hadden we nog niet eerder gedaan. Vooral Jonas had er stevig op aangedrongen dat het de hoogste tijd was, en uiteindelijk spraken we af om er samen met zijn vriend Julian (en diens zusje Milena) naar toe te gaan.

Een aantal attracties was al geschikt voor Jonas en Julian, maar voor Hannah en Milena was het wat moeilijker om leuke attracties te vinden. We kwamen uit op minizweefmolen, kadootjes vissen, blikken omver gooien, draaimolen en de Funhouse Walking Street. Dat laatste is een bouwsel waar kinderen doorheen kunnen rennen, en waarin ze letterlijk op het verkeerde been worden gezet.

Daarna waren onze oren murw gebeukt, en kwamen de kinderen bij met een suikerspin.

Jonas gaat tegenwoordig als een raket op zijn fiets; eind maart was het weer goed genoeg voor een lange fietstocht over de bospaden langs Bikbergen, Huizen en de Tafelbergheide.

Na het trakteren, kado’s uitpakken en het kinderfeestje vierde Hannah op zondag haar verjaardag voor vrienden en familie…

Waar Jonas op zijn vijfde verjaardag nog terugdeinsde bij het idee om een kinderfeestje te ondergaan, was er bij Hannah geen sprake van dat dit aan haar neus voorbij zou gaan.

Ze ontving haar vriendinnen met open armen. Alle kadootjes werden verstopt en door Hannah weer opgespoord (lauw, warm, warmer, heet, Heet, HEETST!).

Daarna zongen we een verjaardagslied en aten we chocoladetaart, zoals Hannah wenste.

De meisjes gingen na het taart eten wild spelen in de achtertuin, terwijl ik spoorslags een speurtocht in de buurt uitzette. De speurtocht werd in recordtempo door de Zes Jonge Dravers afgelegd.

We konden ze gelukkig in enkele speeltuinen onderweg afremmen, zodat we niet al te vroeg bij Snackbar Henk aan zouden komen voor een ijsje.

Dat plan werkte. Hannah’s verjaarspartijtjesprimeur smaakte duidelijk naar meer.

Nadat Hannah op school had uitgedeeld, mocht ze zelf kado’s incasseren. Ze was heel blij met haar kado’s.

Het is alweer veel te lang geleden dat we een blogartikel hebben geplaatst. Maar daar komt bij deze verandering in…

Op haar verjaardag mocht Hannah haar klas trakteren. De avond tevoren had Eveline muffins gebakken en versierd.

Die kregen Hannah’s klasgenoten niet zomaar. Nee, daar kwam eerst een uitgebreid verjaardagsritueel aan te pas. Vorig jaar had ik in Jonas’ klas aanschouwd hoe dat leidde tot een Viering van enkele uren, en we waren benieuwd of juf Marjolijn er net zo’n show van zou maken.

Dat bleek zonder meer het geval te zijn. Hannah onderging het allemaal blij, en ze wist precies wat ze moest doen. Ze hadden immers al zo’n 25 keer geoefend.

De Speciale Taart werd erbij gehaald.

En er werd gezongen en muziek gemaakt.

En ten slotte ging het in optocht de klas uit, met de Jarige aan het hoofd.

Vanochtend om 10:30 mochten we Jonas ophalen van zijn weekendkamp. De Bevers waren net hun afscheidslied aan het zingen toen we aan kwamen lopen. Een belangrijke zin in het openings- en sluitingslied van de Bevers is: ‘Wij zijn de Bevers we zingen dit lied, het liefst lekker HARD anders hóór je het niet!’ een zin die de rest van de dag door Hannah is gezongen.

Dertien grijsgrauwe snoetjes maakten zich vervolgens los uit de kring. Jonas rende op ons af: ‘Hoi, wat gaan we vanavond eten?’ Eigenlijk wilde hij zijn hut afmaken voordat hij mee naar huis zou gaan. Dat ging niet, eerst moesten we zijn spulletjes ophalen. In het beverhok lagen de matjes nog netjes naast elkaar. Alex heeft Jonas’ weekendtas weer ingepakt. Jonas stond er onsamenhangend omheen te darren, net als de rest van de familie.

De leiding was tevreden over het weekend: op zaterdag hadden ze een speurtocht gedaan in twee groepen. Daarbij moesten de kinderen op het einde een schat opgraven. De groep van Jonas had gewonnen. De bevers hadden onderweg opdrachten en spellen gedaan. Terug in het hok hebben ze een schilderij gemaakt. Daarna gingen ze eten (rode pasta, met ijs, fruit en slagroom toe).

Na het eten hebben ze de film Peter Pan gekeken. Het projectiedoek bestond uit twee witte vellen papier op A3 formaat. In de pauze kregen ze een zakje chips. Na de film gingen ze tandenpoetsen en de slaapzakjes in. Ze mochten lezen tot ze in slaap vielen. Om 21:00 was het stil geworden in de slaapzaal, maar om 5:30 was het gekwetter weer begonnen. Toen gingen ze ontbijten en buiten spelletjes doen en een hut bouwen. Opgewekt ging Jonas op de fiets mee naar huis en desgevraagd zei hij dat hij nog wel een keer op kamp zou willen.

De meeste van deze informatie heb ik van de leiding, een deel van Jonas zelf (verspreid over de dag) en een deel van Julian (de technische details over het afspelen van de film, die ik niet allemáál heb vermeld). Voor Julian was dit beverkamp trouwens een hele overwinning. Hij had tot nu toe alleen één keer bij een tante gelogeerd. Na deze ervaring zal hij vast ook bij ons durven logeren.

De rest van de dag was Jonas goed te doen: we kregen bezoek en we gingen (onverwacht) op bezoek. Beide evenementen heeft hij prima doorstaan, al zal een gedeelte van de dag zich in dikke mist hebben afgespeeld.

Nu ligt hij als een blok te slapen, heerlijk in zijn eigen bed (verzuchtte hij).

Onze kleine grote vent is op kamp! Vanmiddag heeft Alex Jonas weggebracht naar het clubhuis van de Bevers. Samen met 12 andere bevers gaat hij daar een nachtje slapen. Alex heeft Jonas geholpen met het inrichten van zijn slaapplaats. Hij ligt in de hoek van de kamer, met Julian aan zijn ene kant en Finn daar weer naast. We hadden duidelijke instructies gekregen over de inhoud van de logeertas. Hij moest er verkleed als piraat naartoe. En op ALLES zit een leukoplast met zijn naam.

Jonas vond het spannend. Net als de andere kinderen (overwegend jongens). Ik heb hem veel plezier gewenst en hem verteld dat hij in zijn slaapzak vanzelf aan onze fijne vakanties in de tent zal denken. Opgewekt zwaaide ik hem uit. Maar ik vind het net zo spannend natuurlijk. Ik weet mijn eigen eerste kabouterkamp nog goed, hoe overweldigend dat was en hoe spannend. Al was ik een jaar ouder, ik dacht nog magisch dus ik geloofde daadwerkelijk dat we intergalactisch aan het tijdreizen waren vanuit Soest, maar ik dwaal af.

We hopen dat het een leuke ervaring voor hem zal zijn. Morgenochtend zullen we het horen en tot die tijd ligt de telefoon onder handbereik.

Welterusten lieve Jonas!

De maandag na de voorjaarsvakantie hadden de kinderen vrij voor studiedag. Op die dagen proberen we altijd met zijn vieren iets te evenemeren. We gingen met de trein naar NEMO. Om precies 10:00 stapten we er binnen, net voor de grote bulk publiek die er toch nog kwam: toeristen, schoolklassen zonder studiedag en carnavalvluchtelingen uit het zuiden.

Eerst de klassiekers: statische electriciteit, zeepbellen.

Het was voor Jonas het tweede bezoek, hij wilde graag nog eens. Hannah kwam er voor het eerst en ze keek haar ogen uit. Ze is door andere dingen gefascineerd dan Jonas. Hannah houdt van mensen, gezichten, emoties, uiterlijk; ook als deze mensen toevallig dieren zijn (alles dat ook maar iets heeft dat lijkt op een gezicht wordt geantropomorfiseerd).

Jonas houdt van heel groot en heel klein. Heelal en moleculen dus. En van watervalletjes, zoals bekend. Daar zijn geen foto’s van: we zijn er te druk bezig geweest met experimenteren.

Hannah beantwoordt hier vragen over wat leven(d) is en wat niet.

Dit was de favoriet deze keer: de luidspreker waardoor we ondanks de afstand maar heel zacht hoefden te praten. Veel zachter dan aan de ontbijttafel bijvoorbeeld.

Jonas raakte kort verzeild in de hoek over het puberende brein. Het boeide hem nog weinig.

Tussendoor op gewicht blijven in het restaurantje.

Dag NEMO, tot de volgende keer!

In de klas van Jonas is dammen in trek geraakt. ’s Ochtends tijdens het inloopkwartier stormen de jongetjes op het dambord af en spelen tegen elkaar of tegen hun ouders. Over de regels van dammen bestaan uiteenlopende opvattingen werd ons al snel duidelijk. En waar nodig worden spelregels bijgemaakt, vooral Marnix is creatief in het bedenken ervan.

Alex heeft met Jonas een kinderdamboek met daarin de officiële regels (van de… KNDB? Waarschijnlijk) zitten bestuderen. Ze hebben samen openingen doorgenomen en geoefend in het uitlokken van de tegenstander.

Op een brakke zondagmiddag moest ook ik eraan geloven. Jonas en ik hebben een paar spannende partijtjes tegen elkaar gespeeld. Volle bak moest ik spelen en geen moment verslappen want dan werd ik direct opgebost.

Vrijwilligers kunnen zich melden, wie volgt?