Jonas en Hannah wisten al een week lang dat het Pasen ging worden, en dagelijks werden we uitgehoord over het paaseiverstopritueel. Jonas wilde weten hoe dat in zijn werk ging, en of de paashaas echt bestond.

Toen we eenmaal hadden gezegd dat we op eerste paasdag ’s ochtends eieren zouden gaan zoeken in de achtertuin, herinnerde Jonas ons dagelijks aan die datum, om er zeker van te zijn dat de paashaas er niet mee zou gaan marchanderen.

Zondagochtend was Jonas al vroeg naar beneden geslopen, om de achtertuin te kunnen bekijken. Wellicht hoopte hij een glimp van de paashaas op te vangen. Die nam hij niet waar, maar hij zag wel al enkele niet zo goed verstopte paaseieren liggen. Zijn blijdschap was groot.

Nadat wijzelf, Jonas en Hannah waren aangekleed, spoedden we ons naar buiten om te gaan zoeken. Jonas en Hannah vonden al erg veel eitjes zelf, en we hoefden maar af en toe een hint te geven. Ze hadden er erg veel lol in.

Eenmaal weer binnen proefden ze enkele exemplaren en besloten dat het een mooie ochtend was.