Donderdagavond zijn Alex en ik op oudergesprek geweest, voor de tweede keer in Jonas’ schoolloopbaan. Tot onze verrassing kregen we van juf Myrthe een tamelijk uitgebreid rapport uitgereikt over Jonas.

In het rapport en in het gesprek herkenden we onze zoon duidelijk. Er zijn veel dingen die hij leuk vindt om te doen en het liefst speelt hij met constructiespeelgoed. Hij houdt van gymmen, hij luistert graag naar verhaaltjes, hij zingt en danst goed mee met de liedjes, soms vertelt hij kort iets in de maandagochtendkring, hij komt niet vaak in conflicten terecht, hij werkt traag maar gestaag en hij weet al erg veel (‘nee juf dat is geen drinkbeker, dat is mijn BIDON!’).

We kregen van de juf de indruk dat het goed gaat met Jonas op school, dat dachten we zelf ook wel, maar de bevestiging was fijn. Opgelucht en trots gingen we weer naar huis waar de hoofdpersoon en zijn adjudant nietsvermoedend lagen te slapen.