Het laatste echt koude weekend (10-12 februari) hadden we een prachtig huisje gehuurd in Drenthe. Het Schepershuisje staat in Westerbork (waar je overigens een snackbar genaamd ‘ ’t Achterhuus’ kunt vinden, heel smaakvol!). Het is een voormalig schaapherdershuisje, dat gelukkig goed warm te stoken bleek.

Het heeft twee bedstedes. Jonas en Hannah sliepen in de ene, wij ernaast in de andere. Knus en kneuterig (en lekker warm), maar het gevolg was wel dat onze kuikens al bij het krieken van de dag (05.40) begonnen te kwetteren. Heel grappig op zichzelf als je ze hoort praten en doen, alleen veel te vroeg voor ons. Hannah liet echter niet toe dat wij niet meededen aan de pret, dus keer op keer hoorden we haar *shhhhf* uit de bedstee schuiven, dan haar blote voetjes *tsjaptsjaptjsap* op de houten vloer kletsen, vervolgens zagen we de deur van de bedstede openzwiepen, gevolgd door een commando, onverstaanbaar gelispeld door de speen. Na een paar vermaningen hees één van ons zich zuchtend uit bed, verzet was zinloos.

Ja, Hannahtje regelt het allemaal wel!

We hebben fijn gespeeld en gelezen in het huisje en we hebben elke dag een wandelingetje gemaakt (3 km dat was de max. die de kinderen aankonden met die barre kou).

Zondagavond na het eten zijn we teruggereden, net voor de grote ijzel-aanval. Dat was meer geluk dan wijsheid. Maandagochtend versliepen de kinderen zich prompt.