Jonas is laatst begonnen aan een soort van wetenschappelijk experiment. Nou ja, het was eigenlijk meer een observatie.

’s Ochtends liep Jonas gedecideerd naar de badkamer, heel ongebruikelijk. Hij ging niet naar de WC (dat zou te mooi zijn), maar hij liep naar het bad. De avond ervoor had hij tijdens het badderen een aantal flessen en kopjes gevuld met water. Die had hij op de badrand geparkeerd. Hij wilde ’s ochtends gaan voelen of het water nog warm was. En zo niet, waarom dan niet.

Helaas had zijn moeder weer eens roet in het eten gegooid. Ik had in opruimdrift de hele opstelling van zijn experiment leeggegooid. Wat zonde nou. Nu kwam ik er ook niet aan toe om uit te leggen waarom dat water was afgekoeld en waar die warmte dan gebleven was. Dat kwam me eigenlijk wel goed uit want ik moest even heel diep nadenken hoe ik dat nou het beste kon uitleggen.

Eigenlijk doet Jonas voortdurend experimenten, want ook als hij een stuiterbal tegen verschillende oppervlakten werpt, als hij poppen van verschillende hoogten van de trap gooit, door plassen waadt, in poep roert, als hij onderdelen van het servies laat tollen en als hij bellen blaast in zijn chocomel/karnemelk/limonade/appelsap/thee, doet hij natuurlijk onderzoek (naar structuur, massa, zwaartekracht, viscositeit etc.). Wat vreselijk dat zijn ouders hem in bijna alle gevallen de voet dwars zetten. Zo kan hij nooit ontdekkingen doen.

Hmm gauw maar eens naar NEMO/NASA/CERN of een oord waar je alles mag aanraken en proberen. Ik weet niet of ik er al aan toe ben om het huis ter beschikking te stellen van de wetenschap.