Vandaag is het zover, Jonas neemt afscheid van de peutergroep op de Sterrendaalders. Ik had hem vanochtend gebracht, met traktaties en twee bossen bloemen voor de leidsters. Jonas was blij en opgewonden dat hij mocht trakteren en hij vertelde met overslaande stem tegen iedereen die we in de gang van de Sterrendaalders passeerden: ‘Ik ga trakteren vandaag! Op knapzakjes met popcorn en kleverige snoepjes!’

Ik had toch niet geleerd van de vorige keer: ik heb me gisteren bijkans bewusteloos geknutseld aan de knapzakjes. Gelukkig heeft Jonas goed geholpen: met stokken zoeken, popcorn bakken en kaartjes stempelen. Ook heeft hij in elk zakdoekje een zakje gummibeertjes gelegd.

Vanmiddag heeft Alex de kinderen opgehaald. Jonas had een prachtig afscheid gehad en hij had er volop van genoten. De leidsters hadden een mooie feestmuts voor hem gemaakt. Het was gezellig geweest bij het trakteren, de kinderen vonden het leuk om de knapzakjes uit te pakken en ze hebben met elkaar aan tafel de popcorn opgesnoept.

De kinderen hadden gezamenlijk een afscheidsknutselwerk gemaakt. Onder toeziend oog van Jonas, want die wilde niet vertrekken. Als een opzichter hield hij de wacht bij zijn eigen cadeau. Alle extra aandacht en de bijzondere dag maakte dat Jonas een beetje door het dolle heen geraakt. Prescilla begreep eindelijk wat we bedoelden als we zeiden dat Jonas wel eens wild was na een evenement 🙂 .

In de namiddag ging Jonas voor de tweede keer wennen op de naschoolse opvang (NSO) van de Sterrendaalders. Het zag er niet uit als wennen vond Alex. Toen hij Jonas kwam ophalen was die juist bezig touw te trekken. Er trokken drie kinderen aan het ene touweinde, het touw liep door een speelhuisje op palen, en er trokken drie kinderen aan het andere touweinde. Jonas stond woest mee te trekken, hun groepje won ook nog. Op het plein dat bij de NSO hoort (een apart gedeelte) staat een klimtoestel en dat speelhuisje. Er was ook lekker de ruimte. Daar kan Jonas op maandag en donderdag straks flink rennen en spelen!