Dinsdagochtend stond Jonas -op zijn paasbest gekleed- klaar om naar school te gaan. Alex en ik hadden allebei een thuiswerkdag geregeld, opdat we ons kereltje de eerste keer samen konden wegbrengen en ophalen. Stipt op tijd stonden we te glimmen voor de St.Vitusschool.

Toen we de juiste klas gevonden hadden (De Poezenmand, helemaal achterin) was juf Myrthe in eerste instantie een beetje ontstemd. Ze vroeg waarom we een uur te laat waren, de school begon immers om 8.45. We keken beteuterd, ze had ons toch echt om 9.45 besteld! Nou moe :-(.

Maar goed, het was snel opgelost en Jonas heeft gelukkig niks van dit alles gemerkt, hij keek rond in de klas en hij was zichtbaar onder de indruk. Al gauw kwam er een meisje naar hem toe dat zich voorstelde als Maria. Ze wees Jonas waar hij zijn appeltje voor de pauze in mocht leggen (in een la) en zijn drinken (ai, niet aan gedacht). Ook andere kinderen kwamen even bij ons kijken.

De kinderen hadden net geknutseld en ze waren aan het opruimen. Terwijl wij met juf Myrthe verder praatten, ontstond er schijnbaar vanzelf een kring stoeltjes en alle kinderen namen plaats. Alles is in die klas is bestickerd, gegroepeerd, gethematiseerd, aan tijden en liedjes gekoppeld (aaah…structuur, discipline, duidelijkheid 🙂 me like!) de kinderen wisten precies waar ze aan toe waren.

Jonas mocht tussen Donny en Finn zitten, op één plaats van de juf verwijderd. Daar zat hij dan, doodverlegen maar nieuwsgierig. Wij hebben hem gedag gezoend en de klas ging verder met het programma. De juf zei op besliste toon dat wij ook nog voor het raam moesten zwaaien. Dat hebben we braaf gedaan.

Om twaalf uur stonden we voor het eerst tussen een zwerm ouders, grootouders, oppassers en overblijfkrachten op het grote schoolplein te wachten tot Jonas naar buiten kwam. Aan de hand van juf Myrthe kwam hij de schooldeur uit (een andere deur dan we verwacht hadden, heel Schipholesque), wit en timide en opgelucht om ons te zien. Het was best goed gegaan zei de juf. Jonas had in de pauze zijn appeltje helemaal opgegeten, hij had slokjes drinken gekregen van de andere kinderen en daarna waren ze buiten gaan spelen. Bij het buitenspelen was hij eerst bij de juf blijven zitten, maar uiteindelijk is hij opgestaan om te spelen (ik weet niet wat).

Jonas gaat nog vijf keer wennen en na zijn verjaardag gaat hij voor het echie. Dan wordt Jonas een scholier en daarmee gaan we met het hele gezin voor de komende jaren het basisschoolritme volgen. Wat spannend!