Met enige regelmaat wandelen we op de hei. Eén van de vaste rondjes is de ‘huttenwandeling’. Die heet zo omdat we onderweg tentachtige constructies van takken tegenkomen. Evenals omgevallen bomen, daarnaast runderen, soms schapen, holen en klaphekken en veeroosters. Allemaal uitstekend lokaas om de kinderen (vooral Jonas) te motiveren om verder te lopen. Zodra Hannah het wandelen moe wordt mag ze in de rugdrager. Dat vindt ze heel fijn dus zo blijft iedereen blij. De stukjes die ze wandelt worden overigens steeds groter.

Op deze koude zondagochtend (twee weken geleden) hadden Jonas en Hannah daarbij hun laarsjes aan. Jonas blauwe, net als Gijsje; Hannah rode, net als Gonnie.