Veel draait voor Jonas de laatste tijd om het begrip samen. Zo gaan we vaak samen lachen, samen spelen, samen eten, samen rennen, samen in huisje (= huisje maken onder Jonas’ handdoek na het baden) en samen knuffelen. Maar samen klussen is voor Jonas wel met afstand de belangrijkste variant. Dat komt vast door zijn onmetelijke bewondering voor werkmannes (die hij eigenlijk al een tijdje gewoon werkmannen noemt), en bouwvakkers ook. Deze op steigers vertoevende halfgoden worden door Jonas als belangrijkste suborde van de orde der werkmannen gezien.

Groot was dan ook zijn vreugde toen Alex afgelopen zondag een pakket tevoorschijn haalde, met daarin een gedemonteerde Stokke Tripp Trapp. Deze hebben we een half jaar geleden van opa Piet en oma Henny cadeau gekregen voor Hannah’s geboorte. Aangezien Hannah inmiddels (met veel steun) kan zitten, werd het tijd om de kinderstoel te gaan gebruiken.

Jonas klopte pàpaatje diverse malen bemoedigend op de rug tijdens de klus en besloot al snel ook zelf de handen uit de mouwen te steken. Dat deed hij voortvarend; Alex hoefde de schroeven slechts voor de helft in te draaien en Jonas deed vol overtuiging de rest.