Jonas maakt er af en toe een sport van om voor Houdini te spelen. Als er eten richting zijn mondje wordt getransporteerd dat niet aan zijn normen voldoet (zie noot [1]), dan besluit hij de laatste tijd nog wel eens om alle luiken dicht te gooien. En weg is hij. Dat houdt hij vrij lang vol, langer dan zijn ouders in ieder geval. Gelukkig wordt alleen ons humeur erdoor aangetast. Jonas houdt al die tijd en met groot gemak een voldaan grijnsje op zijn gezicht.

Noot 1:
[1] te grof gemalen
[2] ratio vlees:groente kleiner dan 1:3
[3] celstructuur van verwerkte groenten neigt naar draadvormig
[4] temperatuur hoger dan 37°C
Uit: Alex Barten, Eveline Zandvliet, Spijswetten van een klein eigenwijs jongetje, 1e druk 2009, E.B. Amsterdam