Jonas is al acht maanden oud. We hadden het zo druk met leven en werken en ziek zijn en feestvieren dat we er deze maand niet aan toe gekomen zijn berichten op het blog te plaatsen.

Jonas ontwikkelt zich intussen vrolijk verder: hij maakt steeds meer geluiden; soms voert hij hele gesprekken met ons; als hij bij één van ons op de arm zit hengelt hij met zijn handje om te laten zien waar hij naar toe wil; hij kan een beetje rechtop zitten; hij bedient zich achteloos als een beroeps van zijn speen&ketting; hij draait zich zo nu en dan om; hij lacht uitbundig naar andere kindjes en hij put zich uit in bonte protesten als hij niet wil slapen. Zijn aanwezigheid in ons huis wordt steeds groter en dat vinden wij erg leuk, we lachen veel samen.

Jonas kijkt graag uit het raam en nu hij een beetje rechtop zit laten we hem soms zelfstandig zitten in de vensterbank. We doen hem daar een groot plezier mee, want hij kijkt zijn ogen uit. Wat is hij eigenlijk nog een klein ventje hè, als je hem zo ziet naast de basilicum.