Vorig jaar, toen hij vijf jaar werd, wilde Jonas nog niets weten van een verjaardagspartijtje.
Dat was dit jaar wel anders. Al geruime tijd circuleerden de namen van de uitverkoren vriendjes die Jonas wilde uitnodigen. We hadden de limiet op zes gesteld, en het viel Jonas nog niet mee om zijn selectie te beperken. Uiteindelijk kwam hij eruit en werden Julian, Marnix, Jelle, Siem, Ky-Mani en Bryan uitgenodigd.
We besloten er een piratenfeestje op de Bussumse heide van te maken. Jonas’ vriendjes mochten verkleed komen als ze wilden, en de meesten deden dat ook, hoewel er niet alleen piraten, maar ook een ninja over de vloer kwamen. Jonas en Hannah zelf waren natuurlijk ook in piratenkostuum. En tante Marjolein kwam op bezoek, zo werd het feest voor Jonas nog groter.
Nadat alle vriendjes na aankomst hun kado ergens in de woonkamer hadden verstopt en Jonas ze onder onze koud/warm-aanwijzingen een voor een terugvond, gingen we gebakjes eten en limonade drinken. De meesten hadden hun moorkop of tompouce in een oogwenk op. 
Na deze suikerkick laadden we iedereen in de auto om naar de Bussumse heide te rijden – er bleken vijf kinderen naast elkaar op de achterbank te passen, als ik tenminste de schoenlepel hanteerde om ze erin te krijgen. Jonas mocht voorin zitten en Eveline, Hannah en Marjolein kwamen op de fiets achter ons aan.
Bij de heide aangekomen verloor ik de roedel direct uit het oog, want ze galoppeerden zonder talmen naar de ‘speelboom’. Deze werd als piratenschip in gebruik genomen. Wat ze niet wisten, was dat ik daar ’s ochtends een brief van de Vergeten Piraat had begraven. Toen ze de brief na enkele hints hadden gevonden, ging de pitratenbende in gezwinde spoed de heide over, op zoek naar de volgende verstopte aanwijzingen. De speurtocht liep af en toe vertraging op, want de meesten sleurden veel te grote takken en boomstammen mee, waar kennelijk ook nog iets mee moest gebeuren. Onderweg hebben we op de hei een partijtje schaapskooi-panna gespeeld.
Uiteindelijk vond Jonas zelf de schat en die bleek gevuld te zijn met chocoladekoekmunten en verrekijkers gemaakt van stickervellen. De kinderen waren er blij mee. Nadat ze de munten hadden opgegeten, bouwden ze van een buitengewoon grote hoeveelheid takken een provisorische hut. En we besloten het feest met een pannenkoekpicknick.
De tak van een grote boom, vlak voordat hij brak en bijna drie zesjarigen bedolf…
Jonas vond dat zijn partijtje zeer geslaagd was. Ook voor ons was het een heel geslaagde dag. ZIjn vriendjes hadden er zonder uitzondering veel zin in, en we hebben ze allemaal blij thuis gebracht. ’s Avonds ging onze jarige job voldaan slapen.