Ik zou het bijna vergeten te bloggen; het laatste weekend van augustus hebben we met Frans en Beppechien, Fenna, Brecht en Sytze vakantie gevierd in een prachtige boerderij in Drenthe. Het huis lag vrij, op het veld hebben de kinderen gevoetbald, ernaast was een veldje met een aantal Shetlandpony’s. Op het terrein lag nog een bosje waar de kinderen de hele vrijdagavond in hebben gespeeld en geslopen.

Op zaterdagochtend hebben we met zijn (bijna) allen een fanatiek potje gevoetbald. Team Frans/Eveline/Brecht/Jonas werd afgedroogd. Dat kwam vooral door de goedbedoelde doch zeer matige spelbijdragen van mij (sorry Frans) en door de vrijwel volledige afzijdigheid van Jonas (stond aan rand van veld met handen op zijn oren, of liep ver van de actie rond met schichtig opgetrokken schouders). Team Beppechien/Alex/Fenna/Sytze ging vol voor de winst, zij keken niet op een kluit modder of een schrikdraadje meer of minder, ook niet op een scheenbeentje trouwens, en ze hebben indrukwekkende winst behaald.

Daarna zijn we gaan wandelen en onderweg vonden we veel bramen. Vooral Brecht was heel bedreven in het vinden van ‘goudaders’ van trossen vol met donkerpaarse vruchten, tot genoegen van Jonas die er dol op is.

Doel was een tuinplantenhandel met een theetuin. Daar hebben we appeltaart gegeten. Onderweg moesten we vaak aan de kant, we bleken op een soort paardensnelweg te lopen.

Weer thuis gingen we lezen en koken en vleermuisspotten! Rrrrrrr.

We konden zowel vrijdag- als zaterdagavond buiten eten.

Zondag hebben we gewandeld. Onderweg hebben we wederom bramen geplukt en paddenstoelen gezien en we hebben gepicknickt (bij windkracht 6 in een greppel, maar het idee was leuk).

Daarna weer naar huis om te spelen en een buurman&buurman marathon te kijken op de mega-bank.

Zondagavond besloten we het weekend met een diner in een restaurant. De kinderen speelden tussen de gangen -provinciale hopfaldera op een bedje van tralala– door in de indrukwekkende (speel)tuin.

Het was heel aangenaam en op deze manier hebben we het zomervakantiegevoel weer even opgeroepen.