Al jaren gaan we in het voorjaar een week op vakantie in het oosten van het land. Een strandvakantie hadden Jonas en Hannah daardoor nog niet meegemaakt. Vandaar dat het ons leuk leek om dit jaar naar de Wadden op vakantie te gaan. Het werd Terschelling. Eveline was daar wel al eens op vakantie geweest, maar ik nog niet. Midden april was het zover.
Alleen al de overtocht met de veerboot was een groot avontuur voor Jonas en Hannah. Eerst gingen we letterlijk (de muil van) het schip in, en daarna verkenden we de microcosmos die een veerboot is. We hebben genoten van het uitzicht met het mooie weer, en van een broodje kroket.
Nadat we ons geïnstalleerd hadden in ons huisje, Het Baken in West aan Zee, spoedden we ons naar het strand. Jonas en Hannah vonden het geweldig. Het huisje ligt direct achter de eerste duinenrij aan een zandweggetje dat naar het strand loopt.
Ondanks al het geravot op het strand, en ondanks het feit dat het inmiddels zondag was, was Jonas niet vergeten dat hij zijn zaterdagse tablet-uur nog tegoed had, strandvakantie of geen strandvakantie. Waarvan akte. Hannah sloot zich graag aan.
Na het spelen op het strand en het tabletten hadden we ook nog tijd om op de fiets te genieten van het mooie weer. We hadden aanvankelijk windkracht zes tegen, maar Hannah weerde zich kranig.
Maandag was het regenachtig. We speelden Carcassonne Junior, tot groot plezier van Jonas, die er erg goed in is.
Daarna togen we naar strandpaviljoen De Walvis in West-Terschelling. We, en dan vooral Hannah, hebben de middag doorgebracht met mensen kijken en (garnalen-)kroketten eten. Dat was een fijne combinatie.
Op dinsdag was het veel beter weer. We fietsten door het natuurgebied ten westen van West aan Zee. Hannah bleek remmen in noodsituaties nog niet feilloos te beheersen, en ze maakte een flinke smak toen ze stuurloos van een heuvel raaste. Ze herstelde zich daarna knap en had toch nog zin om de rit te vervolgen. We hebben onderweg gepicknickt en een stukje taart gegeten op het terras van De Bessenschuur aan de Badweg.
Na het avondeten maakten we een strandwandeling. Via ons klimduin waren we er zo. Op de linkerfoto hierboven is Het Baken het vijfde huisje van links: met witte muren en een oranje dak.
Jonas en Hannah gingen lekker strandjutten. Vlak voor we weer teruggingen, maakten we een statiefoto met de zelfontspanner.
Op woensdag deden we het kalm aan. Tussen de middag wandelden we over het strand van West naar Midsland en lunchten we bij strandpaviljoen De Branding. Nadat we terug waren ging het uren lang hard regenen. Dat maakte dat we ’s avonds konden genieten van een extra mooie ondergaande zon.
Donderdag fietsten we naar Midsland en Formerum. Jonas en Hannah leerden dat die perfect ronde meertjes bominslagen van Engelse bommen uit de Tweede Wereldoorlog waren.
’s Avonds aten we vis, patat en sla bij een restaurant in Formerum.
Vrijdag was de vakantie alweer bijna voorbij. We maakten er een stranddag van, weliswaar vooral in de luwte van een klein duin, want het waaide erg hard. Jonas en Hannah groeven het duin zowat af, zoveel energie hadden ze.
Nog enkele foto’s van Het Baken, met het mooie uitzicht op de duinenrij. Misschien komen we nog wel eens terug; we hebben er een erg fijne vakantie gehad.