Het weekend na Kerst mochten we logeren bij Jan en Mark in Elten. De kinderen verheugden zich al dagen, niet alleen om Jan en Mark weer te zien en om lekker rond te rennen in & om het huis op de Elterberg, er was deze keer een extra reden om zich te verheugen: de komst van een nieuw hondje.

Waldemar is een ruwharige teckel van 11 weken in de kleinste uitvoering (kaninchen). Hij is een blije pup met babyoogjes en een roze buikje, die nog van alles moet leren. Omdat Waldemar best een lange roepnaam is, verbasterden de kinderen het tot ‘Waldemarretje’ (ja, da’s logisch *slurp*). Waldemarretje had het druk door Jonas en Hannah, hij ‘moest’ spelen en wandelen en rennen en werd geaaid en opgetild (mocht niet) tot hij out ging en ronkend in slaap viel op een schapevachtje.

Het is echt een dotje en tijdens onze wandeling heeft letterlijk iedere voorbijganger iets van het überschattige hondje gezegd. ’s Ochtends om zes uur liepen de kinderen alweer te kirren tegen Waldemarretje. Het lukte me niet om ze op hun logeerkamer te laten blijven. Gelukkig kwam Mark om half zeven zijn bed uit om Waldemar in de tuin te laten. Hij was daarna zo aardig om ook nog een uurtje op onze puppy’s te passen…