Alweer bijna twee weken geleden vierden wij Jonas’ eerste verjaardag. Hij promoveerde op die dag van baby naar dreumes.
Jonas had het met al die aandacht enorm naar zijn zin. Hij lachte en kraaide dat het een lieve lust was en beleefde veel plezier aan het uitpakken van en spelen met zijn cadeaus.
Sinds begin april eet Jonas, aanvankelijk tot onze niet geringe verbazing, zijn stukjes brood netjes met een vork, als hij tenminste niet te moe is om zich erop te concentreren. Hij heeft een voorkeur voor zijn linker hand. Zo zien we het graag. Vanmiddag toonde Jonas zich bereid een kleine demonstratie te geven met een broodje humus.
De laatste tijd kruipt Jonas niet alleen door de woonkamer, maar door het hele huis, op zoek naar speelgoed van zijn gading. De gordijnen (fijn aan hangen) en de wasmand (fijn omkeren) hebben het al moeten ontgelden.
Vandaag leidde een van zijn strooptochten hem de badkamer in. Hij was hier al eens eerder geweest, maar hij had toen voornamelijk oog voor de halogeenspotjes in het systeemplafond. Nu echter was het tijd voor een nadere inspectie van het grondniveau.
Nadat wij de inhoud van de vuilnisbak nog net op tijd uit Jonas’ graaiende handjes hadden weten te redden, richtte zijn aandacht zich op de zojuist in beweging gezette wasmachine. Nu kijkt Jonas nog niet gericht naar de TV, hoewel hij niet vies is van een rondje meeglazen als wij een TV-programma kijken. Maar het schouwspel dat zich hier voor hem ontvouwde, deed zijn adem stokken.
De komende tijd zullen we Jonas zonder problemen uit de handen van Studio 100 weten te houden!
De wereld is er om uitgevonden te worden. Zie hier Jonas’ ontdekking van de zwaartekracht door middel van empirisch onderzoek. Mag ik opmerken dat ene I. Newton 23 jaar oud was, toen hij op hetzelfde idee kwam? En dat zonder ‘sock-whirl-effect®’.
De laatste tijd oefent Jonas zijn stem steeds harder en vaker; zouden zijn muzieklessen met oma Henny nu al vruchten beginnen af te werpen? Voorlopig lijkt het erop dat Jonas de triangel terzijde werpt en rechtstreeks naar een prime spot in een Fins bulderkoor solliciteert.
Jonas kan zich al sinds maand en dag op zijn buik voortbewegen. Hij heeft van het begin af aan de merkwaardige gewoonte om zijn beentjes en armpjes daarbij op gezette tijden vrij lang in de lucht te houden. Zou hij misschien willen leren vliegen?
Oktober/november 2007:
December 2007/februari 2008:
Maart 2008:
We hebben wel een vermoeden waarom Jonas wil leren vliegen. Zo lang als hij kan kruipen, interesseert hij zich ook al voor lampen, en die hangen nu eenmaal hoger dan Jonas kan kruipen. We hopen binnenkort een vervolg-blogpost te kunnen plaatsen die alle voorpagina’s haalt…
Nu Jonas steeds steviger en beweeglijker wordt, wil hij steeds woester met ons spelen. Nou, hij kan het krijgen. Na een flinke rugkietelbeurt laat Jonas zich graag ondersteboven keren; hij giert het uit van de pret (en kijkt en passant of de lamp er nog hangt).
