Enkele van de zeer vele foto’s uit Jonas’ tweede week.

Jonas klinkt sinds vanochtend als een zielig lammetje. Hij is verkouden. Waarschijnlijk heb ik hem aangestoken, aangezien ik vanaf zondag al snipverkouden ben.

Omdat hij zo zielig klinkt, hebben we voortdurend medelijden met hem en denken we dat het niet goed gaat met hem. Hij ligt weliswaar rochelend hijgend te slapen, maar verder gedraagt hij zich vrij normaal. Nadat ik hem met neusspray onderhanden had genomen, ademde hij alweer wat vrijer. Hopelijk herstelt hij snel…

Het ontwerpen en verkrijgen van een geboortekaartje voor Jonas ging niet zonder slag of stoot. Vijf weken voor de uitgerekende datum bezochten wij een drukker in de Utrechtsestraat, die veel geboortekaartjes had gemaakt. Na een uur grasduinen door zijn reeds gedrukte exemplaren, wisten we min of meer hoe Jonas’ kaart eruit moest gaan zien.

De drukker, een nors type met brede schouders en dikke armen, liet ons op de achterkant van een beduimelde envelop het ontwerp met enkele bijzonderheden in vakjargon noteren. Toen het dictee ten einde was, corrigeerde hij het een en ander en liet hij ons weten welke delen van het ontwerp echt niet door de beugel konden. Die veranderden we derhalve. Uiteindelijk kwamen we overeen dat hij een PDF-proefdruk zou opsturen, waarna wij ons fiat zouden geven.

Drie weken later hadden wij nog steeds geen proefdruk ontvangen. Je zou toch zeggen dat een geboorte voldoende aanleiding is om enige haast te maken, vooral omdat we hadden gezegd dat Eveline vanaf begin mei zou kunnen bevallen. Ons werd toegezegd dat we over twee dagen over een proefdruk zouden beschikken.

Twee dagen later was de proefdruk nog niet gearriveerd. Omdat we niet nog langer wilden wachten, hebben we uit arren moede maar zelf een kaartje ontworpen via de online drukker ‘www.poobies.com‘. Binnen een dag arriveerde de proefdruk van Poobies.com. Deze voldeed gelukkig aan onze verwachtingen.

Een week later (14 mei), twee dagen voor de uitgerekende bevallingsdatum, werden we gebeld door de drukker uit de Utrechtsestraat. De proefdruk lag klaar. Een kort en duidelijk gesprek was het gevolg, zeker na de vraag van de drukkersassistent waarom we niet even gebeld hadden dat we geen prijs meer stelden op de proefdruk.

Over Poobies.com zijn we tevreden. De definitieve kaartjes arriveerden anderhalve dag nadat we ze besteld hadden:

En dit is de brievenbus waarin ze uiteindelijk allemaal zijn beland:

Jonas produceerde vandaag tijdens een Saufcoma zijn eerste glimlach – dat de aanwezigheid van een gevoel van humor zich al na tien dagen manifesteert, is hoopgevend voor de toekomst.

We hebben een voetje gevoeld. Denken we. In ieder schopt Flard er al een tijdje flink op los en afgelopen zaterdag kon ik een ‘uitsteeksel’ vastpakken dat tegen de buik van Eveline aan zat. Het voelde als een uiteinde, dus ik ga ervan uit dat het een voetje was.

In sommige babywinkels hebben ze uitermate goed begrepen hoe je een man aan de kinderwagen krijgt.

Ja meneer, hij is volgeveerd, en probeert u vooral die kasseienstrook eens. Rijdt lekker hè? Ongeëvenaarde wegligging, vooral in de bochten, en dat voor een schijntje!

Ik moet toegeven dat de Bugaboo het beduidend beter deed op kasseien dan de Quinny. Maar ja, hoe vaak wandelen wij over kasseien? Uiteindelijk won de Bugaboo het vanwege zijn lagere gewicht, ontstellend kleine draaicirkel (handig in de supermarkt) en kleinere inpakvolume.