Vorig jaar vierden we met Jonas en Hannah voor het eerst Sint Maarten. Dit jaar gingen ze opnieuw langs de huizen in de Hamerstraat, voor het eerst samen met Julian en Milèna.

Julian had een blad met Sint Maartenliedjes meegenomen. Hij drukte het Jonas in de hand net voor deze zijn hand naar de bel van het eerste huis strekte. Ze spraken af om steeds één bekend lied te zingen, en één onbekend lied, vanaf het blad. Tot mijn verbazing deed Jonas gelijk volop mee, sinds de blokfluitlessen is hij enigszins thuis op de notenbalk, en zijn schroom zat hem niet in de weg. Het waren mooie, vrij lange liederen. Na een paar huizen konden Hannah en Milèna de liedjes enigszins meezingen. Hun inspanningen werden beloond met grote hoeveelheden snoep. De kinderen hebben de hele Hamerstraat afgeschuimd (alleen de huizen waar een lantaarn brandde) en daar hebben ze anderhalf uur over gedaan. De moeders stonden intussen op een veilig afstandje te vernikkelen, meestal slordig verstopt achter een bosje.