Twee dagen per week begint Jonas de schooldag met ‘zelfbedenktijd’. Dan liggen er materialen klaar op diverse tafels en mogen de kinderen zelf kiezen wat ze gaan doen. Er kunnen zoveel kinderen aan de activiteit meedoen als er stoeltjes staan. De ene keer gaat Jonas kleien, tekenen, schilderen, of spelen met de bak magneetjes, soms speelt hij met de K’NEX of de Mobilo, maar het liefste gaat hij plakken.

Dat plakken gaat van dik hout: met weelderige dotten lijm worden door de juf verzamelde mooie spulletjes aan elkaar geklodderd. Die lijm droogt zo mooi en onzichtbaar op (waar kopen ze die, bij de geheime Pabo-Makro?) dat je na afloop het object unverfroren in PVV-museum ‘Dat Kan Me Kleine Zussie Ook’ te Venlo zou exposeren.

Maar dat doen we niet, want we zijn zelf de grootste fan-verzamelaars. Jonas bouwt gestaag aan een oeuvre.
Hieronder ziet u achtereenvolgens:

• de Helikopter; ‘en dat kurkje is z’n staart!’ 
• In het midden de Aanvalsster, ook wel bekend onder de naam Schietster.
• En ten slotte de Vuurboot, met twee aanstekers die water aansteken met vloeibaar vuur, eigenlijk lava. Dat gaat in de zee en dan kan de blauwe vinvis niet meer leven.

Er is ook nog de Diamantenplank. Die ligt permanent naast Jonas’ bed en is te waardevol om zonder bewaking te exposeren.