De volgende dag maakten we ons op voor het volgende uitje: twee dagen logeren bij Jan en Mark, in Hoch Elten. Hannah en Jonas hadden hier al erg naar uitgekeken, zij pakten hun logeertassen ’s ochtends vroeg zelf al in. Toen moesten wij nog van alles, dat duurde het kindvolk natuurlijk veel te lang.

Om 14.00 zetten we koers richting Duitsland. Op het erf werden we opgewacht door Jan en Mark. Hun interieur was prachtig versierd, smaakvol in kerstsfeer.Eerst kletsten we bij en dronken koffie & aten taart, daarna hebben we onze spullen in de slaapkamers geïnstalleerd. Vervolgens hebben we Waldemar en Tommie uitgelaten. De kinderen mochten een film kijken terwijl wij borrelden. Jonas en Hannah sliepen in aparte kamers, dit om eventueel vandalisme en gebrul te voorkomen (redelijk gelukt).

De volgende dag zijn we naar Archeologisch Park Xanten gereden (met 180 km/u). Het is een openluchtpark, maar vanwege de ongunstige weersvoorspellingen hebben we het op het terrein gelegen Römer Museum bezocht. We troffen het opnieuw qua museum: supermooi, modern, goede tentoonstelling (zelfs als je de route tegen de richting in loopt). Voor de kinderen was er opnieuw voldoende sensatie (letterlijk: ruiken, horen, voelen, aanraken, aantrekken).  Iedereen heeft zich goed vermaakt en we hebben allemaal nog dingen geleerd.

“Huh, welk amfitheater? Nee, ik wil weten wat er gebeurt als ik híerop stap…”

Weer thuis hebben de kinderen met de hondjes gespeeld en kort na het eten gingen ze naar bed.

De volgende ochtend hebben we na een zondags ontbijt een wandeling gemaakt over de Elterberg. Jonas en Hannah vinden het erg leuk om de honden aan de lijn te hebben waar dat verplicht is. Kwetterend hollen de kinderen met de honden mee, de honden begrijpen die rolomkering nooit helemaal, maar die rennen nog enthousiaster vooruit. Omdat we door matig navigeren meestal een beetje verdwalen is het altijd weer spannend hoe we terug bij de villa komen. Zo ook nu. Deze keer lukte het ons weer op de route te komen door een steil mountainbikepaadje af te glibberen. Direct na terugkomst stapten we in de auto voor de reis naar huis. De kinderen waren sip over het afscheid van Waldemar en Tommie, wij namen maar met moeite afscheid van de gezelligheid en de gastvrijheid in het luxe huis.