We hebben de eerste drie weken van de grote vakantie gekampeerd in Frankrijk. De eerste tien dagen stonden we in de Bourgogne op camping Au bois joli, gerund door een Nederlands echtpaar. We hadden een schitterende plek in een stuk bos, lekker ruim en schaduwrijk (voor de goths onder ons). De laatste tien dagen stonden we in de Chartreuse, op camping De Martinière, gelegen op 900 meter, omringd door bergen, op een sappig groen grasveldje. Beide campings waren voltreffers wat ons betreft: jonge kinderen, zwembadjes, rustig publiek dat activiteiten ondernam als fietsen, wandelen, zwemmen (en een enkele parapenter).

Zo vaak als kon (lees: zo vaak als de ouders mee wilden) gingen de kinderen zwemmen. Behangen met allerlei drijfmateriaal stapten Jonas en Hannah het zwembad in. Jonas heeft al wat basis-zwemtechnieken onder de knie, maar bij kou of vrees valt hij soms terug op primitieve slagen. Hannah zwemt intuïtief, maar onverschrokken. Effectief is het ook, want ze bereikte (mits drijvende gehouden) zonder moeite de overkant van het grote bad. Als het te koud werd of als Alex en ik ons zuchtend in een ligstoel lieten zakken gingen ze verder in het kleine badje, kwetterend en spetterend met andere kinderen.