We zijn in februari met het hele gezin in een soort griep-estafette beland. Jonas begon en hield het langste vol, daarna ‘viel’ Alex, op de voet gevolgd door mij. Hannah is op wat koorts en hangerigheid na overeind gebleven.

Hierdoor kwam de bezichtiging van de nieuwe etage van Marjolein wat later dan gewenst.

 

Zaterdagmiddag zijn we er gaan kijken. Het appartement was gloednieuw, strak, glad, recht en mooi. De kinderen wisten niet zo goed wat ze er van moesten vinden, kijken naar zo’n leeg huis en ze begonnen brullend rondjes te rennen en te springen. Marjolein had nog geen meubels, maar al wel pakjes Chocomel en Fristi in huis. Lurkend aan hun pakjes drentelden Jonas en Hannah door de kamers. Jonas hield voor de zekerheid mijn hand vast.

Daarna zijn we naar het oude huis van Marjolein gegaan om daar gezellig samen te eten. Het was misschien wel voor het laatst dat we er waren!