Hannah is voor de vierde keer een ochtend wennen op school. Het voelde ‘echter’ dan de vorige keren: wij zijn nu weer allemaal gezond, de kinderen van de klas waren er ook allemaal weer. Zo is het dus in vol bedrijf als ze straks naar school gaat.

Toen ik wegfietste van het schoolplein voelde dat raar. Het is prettig dat ik nu een paar uur mijn handen vrij heb, maar ik mis Hannah wel. Het is wennen zo’n woensdagochtend zonder haar levendige aanwezigheid. In die uurtjes samen kon ze een beetje inhalen wat Jonas 1 jaar en 10 maanden heeft ervaren: enig kind zijn.