Het zwemlesritueel begint te wennen. Jonas neemt zijn zwemtas mee, Hannah haar tas met vermaak + pakje + snoepje, ik ga niet al te dik gekleed.  Na het tropische omkleden en het grabbelen naar zwembroekje-armbandje-bonnetje zetten Hannah en ik ons in de subtropische kantine achter het grote raam. Met één oog let ik op Jonas (zwaaien , duim in de lucht steken) en met het andere oog gericht op de Pippo lees ik aan Hannah voor. Als dat lukt tenminste, want de halve straat/dorp heeft zijn kinderen op woensdag kwart voor vier op zwemles, dus er moet af en toe ook gepraat worden.

Jonas vindt zwemles heel leuk. Hij doet zijn best, hij kan de oefeningen redelijk volgen, hij durft al met zijn gezicht onder water (wel gevolgd door langdurig uitschudden). Zijn motivatie is niet het probleem, de aandachtsspanne is dat eerder. Juf Carla maakt zich er niet al te druk om, ze roept hem met luide zwembadjuffenstem of ze spettert hem weer terug bij de les.

Gisteren mochten de ouders het laatste kwartier bij de zwemles aanwezig zijn. Ik begrijp nu dat dat niet veel vaker kan, want de kinderen fladderden alle kanten op toen hun ouders langs de kant stonden. De camera’s klikten en snorden. Ik heb ook een opname gemaakt, Jonas is hierin onder andere bezig met de beenslag. Op zijn rug op de drijvende slag moet hij zijn benen van recht, buigen, hakken, wijd, KLAP sluiten.

Na heel lang aandringen, voordoen, proberen, aanmoedigen, verleiden, zuchten, dreigen, verplichten en wat niet al, en na nog iets langer weigeren van Hannah om haar voetjes op de pedalen te zetten, heeft ze zich de vaardigheid nu eigen gemaakt, Hannah kan driewielen, joechei!

Dit schept mogelijkheden voor ons ouders: meer en verder het dorp in! In de speeltuin heeft Hannah er ook gelijk iets aan: ze trapt mee met Jonas op het draaimolentje.

Zondagochtend zijn we naar het fort (Fort Werk IV) hier vlakbij gelopen.  Daar waren allerlei activiteiten ter opening van het fortenseizoen. Het fort wordt elk jaar mooier gemaakt door delinquente jongeren onder leiding van een voorman. Wij hebben daar rondgelopen om een gouden vleermuis op te sporen (gevonden) en we hebben naar een marionettentheater gekeken waar door drie dames Doornroosje werd opgevoerd. Het was zeer middelmatig spel en de zang was hoog van toon en dun van stem, maar het was met de beste intenties en met overgave opgevoerd (en het duurde gelukkig niet zo lang). Jonas en Hannah vonden het in elk geval leuk. Hannah genoot ervan dat zij nu eindelijk ook eens een theatervoorstelling zag.

Vanmiddag is Jonas met mij naar het theater geweest naar Woeste Willem, de zeerover die alleen van kinderen houdt als hij ze met slagroom mag opeten. Veiligheidshalve heeft Jonas tijdens de voorstelling bij mij op schoot gezeten, maar halverwege ging hij op aanwijzing meezingen en roepen.

Na afloop van de voorstelling hebben we voor Jonas een ooglap gemaakt en Jonas heeft een tatoeage laten zetten. Ik had geen fototoestel meegenomen (en meestal is fotograferen verboden) maar twitterend personeel van theater De Speeldoos in Baarn was erbij: http://twitter.com/#!/SpeeldoosBaarn/status/191524559755821058/photo/1 dus we hebben beeld!

Jonas ligt nu in de auto op de oprit te slapen. Hij droomt vast over schatkisten en houtvlotten.

Donderdag 12 april om 9.00 zijn Marjolein en Alex met elkaar getrouwd. Jonas en Hannah hebben er dus een echte oom bij. Jonas en Hannah mochten bij de huwelijksvoltrekking zijn, ze hebben zelfs de ringen overhandigd.

Na afloop van de ceremonie hebben we taart gegeten bij Alex en Marjolein thuis. De kinderen vonden de bruidstaart heerlijk en ze hebben gespeeld met de cadeautjes die het bruidspaar aan de kinderen gaf.

Ten slotte zijn Jonas en Hannah mee gaan lunchen. De kinderen kozen allebei een bruidskroket op wittebrood, met een trouwchocomel erbij. Daarna hebben we de kinderen (eveneens tot hun vreugde) naar opa Piet en oma Henny in De Rijp gebracht, zodat wij ’s avonds zo lang als we wilden op het dansfeest konden blijven.

Aan het einde van Hannahs feestweek was daar nog haar feestje. Het was een mooie, frisse lentedag en we konden het feest in de tuin beginnen. De kinderen hebben de hele middag intensief samen gespeeld.

Toen het te koud werd verhuisden we naar binnen voor warme soep. Hannah bleek wederom een vrolijke jarige die alle drukte heel gezellig vond.

De volgende ochtend riepen de kinderen: ‘Vandaag willen we helemaal niks! We hoeven ook nergens naartoe hè, mama?’ Dat hoefde niet en ze hebben de hele dag buiten en binnen gespeeld met het nieuwe speelgoed.

Maandag 19 maart werd Hannah drie jaar. Dat wilde ze graag weten! Hannah was de hele dag opgetogen en blij. ‘Ik ben jarrrrig’ riep ze die ochtend vanuit de bakfiets naar iedereen die we tegenkwamen. ’s Ochtends waren er een versierde stoel, slingers aan het plafond en al een paar cadeaus van Maickel, Yael en Boaz. ’s Middags kwam ze thuis met een feestmuts, ze had getrakteerd op Philippo en iedereen had gezongen. We aten pannenkoeken met dubbelvla toe en tot slot kreeg Hannah nog een paar cadeautjes van ons.

Het toverstafje is sinds de verjaardag vrijwel onafscheidelijk van Hannah. Het is een handig gereedschap om Hannahs sterke wil kracht bij te zetten: 5 op de 10 toverspreuken beginnen met ‘ik wil’, 4 op de 10 beginnen met ‘jij moet’ en anders kan ze er altijd nog vinnig mee meppen.

Jonas heeft zijn eerste zwemles erop zitten. Hij begon in badje 1, het groepje met de rode polsbandjes. In zijn groepje zitten 6 kinderen. Er was één ander jongetje nieuw: Jurriaan. De moeder van Jurriaan was een pro: ze was kalm, ze had geen zweet op haar voorhoofd staan en ze had zelfs een fototoestel in de aanslag! In badje 2 (geel polsbandje) zat bovendien Finn, die kent Jonas nog van de St.Vitusschool (Finn is naar een andere school gegaan). De jongens hebben even met elkaar gepraat.

*-*hier had dus een foto moeten staan als ik ook mijn zaken op orde had gehad – FAIL*-*

De eerste tien minuten mochten Hannah en ik erbij blijven zitten. De kinderen begonnen op de trap in het water, ze gingen verzitten van de hoogste naar de laagste tree en zo steeds verder in het water. Ze maakten een fontein (zittend watertrappelen), ze deden hun haar onder water, ze gingen ‘slapen’ in het water (oor in het water -> water in het oor). Even later zagen Hannah en ik vanuit de kantine hoe Jonas door hoepels stapte die steeds dieper in het water stonden en hoe hele groepje onder bogen door moest ‘zwemmen’ (lopen met handen op de bodem).

Jonas vond het fantastisch. Ik zag hem tijdens de les al een beetje praten tegen de juffrouw (die best aardig was voor een zwemjuf) en hij deed goed mee. Na afloop zei hij ‘morgen ga ik weer naar zwemles!’.

Voor de o u d e r s daarentegen is zwemles niets minder dan de hel op aarde. Het is er 40 graden, de luchtvochtigheid is 99%, iedereen heeft er haast (en is snel), niemand legt je iets uit, de meeste ouders willen liever ergens anders zijn (en de paar mensen voor wie dat niet geldt zijn pas echt eng) en het zwembadpersoneel wordt nog altijd uitsluitend gerekruteerd uit Satans elitetroepen. Bij de gedachte aan dat ik dit waarschijnlijk 2×2 jaar zal ondergaan voelde ik even wat zout water in mijn ogen wellen…

Gauw een dropmatje halen.

Donderdagavond zijn Alex en ik op oudergesprek geweest, voor de tweede keer in Jonas’ schoolloopbaan. Tot onze verrassing kregen we van juf Myrthe een tamelijk uitgebreid rapport uitgereikt over Jonas.

In het rapport en in het gesprek herkenden we onze zoon duidelijk. Er zijn veel dingen die hij leuk vindt om te doen en het liefst speelt hij met constructiespeelgoed. Hij houdt van gymmen, hij luistert graag naar verhaaltjes, hij zingt en danst goed mee met de liedjes, soms vertelt hij kort iets in de maandagochtendkring, hij komt niet vaak in conflicten terecht, hij werkt traag maar gestaag en hij weet al erg veel (‘nee juf dat is geen drinkbeker, dat is mijn BIDON!’).

We kregen van de juf de indruk dat het goed gaat met Jonas op school, dat dachten we zelf ook wel, maar de bevestiging was fijn. Opgelucht en trots gingen we weer naar huis waar de hoofdpersoon en zijn adjudant nietsvermoedend lagen te slapen.

Jonas heeft een uitnodiging gekregen voor zwemles!

Vanaf volgende week ligt hij elke woensdagmiddag vanaf 15:45 in het zwembad. Spannend zeg, we zijn benieuwd hoe hij dat gaat vinden.