Vorige week zijn Jonas en ik naar de speelotheek geweest en daar hebben we een Fisher Price cowboydorp gevonden met een saloon, een hotel en een gevangenis. Er horen paarden en cowboys en een kanon bij. Eenmaal thuis DOOK Jonas werkelijk in het dorp. Hij heeft er wel drie kwartier in opperste concentratie mee zitten spelen, erg lang voor een dreumes, het was ontroerend om te zien. Toen hij de volgende ochtend wakker werd was het eerste dat hij riep ‘huis, huis, paard!’ en hij ging weer verder waar hij gebleven was. We hebben hetzelfde dorp inmiddels via Marktplaats op de kop getikt en het blijft een dikke hit.

Nu het een beetje warmer wordt, kunnen we weer vaker met Jonas buiten spelen. Zeer tot zijn genoegen: ’s morgens in bed begroet hij ons al met het dwingende, vaak herhaalde verzoek: ‘Tuin? Tuin, TUIN, JAA; tuin!’. Hij weet ook precies waar dé speeltuin (die op het Mariotteplein) is. Ook wanneer we naar de winkel gaan of met de auto door die buurt komen maar de speeltuin niet kunnen zien, wijst hij behulpzaam in de juiste richting.

Het allerleukst blijft de glijbaan. Jonas kan hier zelfstandig op en af.

… èèèn… ene… tweëe… zzZOEFff… TADAAA!!! (en dat dan x 100).

Vandaag hebben we het wiegje opgehaald dat we mogen lenen van Yaël en Maickel. Terwijl wij bezig waren met alle onderdelen, mocht Jonas even op Boaz’ BMW Z10 en spelen met Boaz’ Elmo. Dat was natuurlijk behoorlijk fantastisch, alleen erg jammer dat Boazje er vandaag zelf niet was.

Steeds beweeglijker en ondernemender wordt ons kleine kereltje. Eigenlijk loopt hij de hele dag door het huis te apekooien. Het begon ermee dat hij op zijn eigen bureautje ging staan, maar inmiddels gaat het verder: hij klimt succesvol op alle stoelen, krukjes en bedden in huis, op en van trappen én hij weet zelf in zijn Tripp Trapp te komen(!). Wij zien deze baldadigheden met klotsende oksels aan. Voor de zekerheid laten we Bokito Barten minstens 1x daags flink uit. We hopen dat we hem niet hangend in de lamp zullen aantreffen als hij zijn energie voldoende kwijtraakt.

Jonas in rustiger tijden, stevig ingesnoerd in zijn gordel (tijdens klimacties is er geen tijd voor foto’s).

Jonas heeft langzamerhand een flinke collectie boeken opgebouwd. De kartonnen exemplaren stonden altijd op zijn bureautje, zoals je op deze foto ziet. Er was daardoor echter geen plaats voor zijn andere hobby’s als tekenen, spelen met de autoknikkerbaan, puzzelen en limonade drinken. Wij hebben de kiezen op elkaar gezet en onze boekenkast rücksichtlos uitgedund, net zolang tot er een plankje voor Jonas overschoot. Onze kleine bibliofiel is zeer in zijn nopjes met zijn eigen boekenkast.

Het was vanmiddag weer hoog tijd om Jonasje schoon te boenen van alle koekkruimels, rodebietenstamp, ingelopen rozijnen, versteend snot, lang overleden fruitjes, etcetera. Gelukkig vindt hij het heerlijk in bad. Maar: Alles Moet Mee.

…en het is alwéér opa!

Jonas eet sinds een tijdje zelf! Hij vindt het zo leuk om te doen dat hij protesteert als wij hem voeren. Hier showt hij zijn eigen dierenbestekje, gekregen van tante Ada en oom Juup.

Jonas raakt buitenshuis verlegener (vaak van korte duur), maar thuis doet hij regelmatig heel stoer en heeft hij praatjes. Het is hem natuurlijk streng verboden op zijn stoeltje te lopen stieren, laat staan er losjes op te balanceren, ook al is-ie nog zo’n klimgeit.