Jonas beheerst een nieuwe vaardigheid: het openritsen van zijn slaapzakje. Zo kon het gebeuren dat hij gisteren als een kleine koning met sleepje door ons huis wandelde, onderwijl op het behaalde succes proostend met zijn twee bekertjes…
Rond oud en nieuw hebben we een wintervakantie gehouden op landgoed Zelle. Dit was ons huisje:
Op onze wandelingen ging Jonas mee in de drager van Frans en Beppechien. Hij vond het geweldig. We hebben gisteren dezelfde gekocht. 
Het was die week berekoud en we kleedden Jonas tijdens de wandelingen dik aan, met de skibroek van Oma Henny en met sokjes om zijn wantjes (die bleken niet warm genoeg). 
We hebben genoten van ons mooie huisje.
Elke dag stookten we de houtkachel (door Jonas kernachtig de ‘AU’ genoemd) flink op. 
Jonas heeft volop gespeeld met Brecht, Fenna en Sytze.
Knetterend van de statische elektriciteit rolden ze over de bank. 
Afgewisseld met meer contemplatieve momenten.
Gisteren kwam Sinterklaas op het werk van oma Elly. Het was een bijzonder Sinterklaasfeest omdat Sint daar na 300 jaar werd herenigd met zijn broer. Zo’n 150 jaar geleden had de Sint een brief naar Spoorloos geschreven en van hun zoektocht zagen we nu het resultaat. Jonas vond het erg spannend allemaal en hij heeft veel geschuild bij mama en opa en oma. Gelukkig waren er pepernoten en druifjes om te snoepen.
OP!
Wij gaan op vakantie. Onze kleine Louis Vuitton heeft hiervoor speciaal een eigen reistas met bijpassend(!) toilettasje gekregen. Dat hebben zijn ouders niet, zulke mooie spullen. Hier is Jonas de tas aan het testen. Gelukkig heeft hij hem goedgekeurd, dankzij het hoogst interessante labeltje.
A bientôt!
Vorige week na het werk en de créche hebben we voor het echie met Jonas geborreld. We schoven alledrie aan tafel met een drankje en met een bakje popcorn. Nog nooit hebben we hem driftig zien snacken: hij stopte de popcorn met twee handjes tegelijk in zijn mond en terwijl hij at zei hij steeds HMMMMHMMMM.
LEKKER!!
Woensdag was Boaz even bij ons op bezoek.
Jonas heeft zich flink voor hem uitgesloofd.
Mooi ventje hè!
Rond zijn eerste verjaardag begon Jonas zich op te trekken aan ameublement allerlei. Hier komt hij tot staan aan het keukentrapje. Met zwikkende knietjes houdt hij stand. Voorwaar een straffe exercitie. Zijn voetjes zijn nog helemaal rond aan de onderkant, omdat ze niet gewend zijn aan staan en lopen.
Tot staan komen is trouwens één ding, maar weer gaan zitten da’s nog iets heel anders. BRULL!!!
Als stadsjongetje heeft Jonas laatst tijdens een weekje Schiermonnikoog kennisgemaakt met De Natuur. Als we hem neervlijden op gras of zand, keek meneer zeer wantrouwig omlaag, om te zien waar zijn ouders hem in vredesnaam in gezet hadden. Met de grootste precisie zorgde hij ervoor dat geen enkel stukje ontbloot vlees in direct contact kwam met De Natuur. Op vakantie gaan vond hij hartstikke leuk, maar al die vieze natuur tussen zijn vingers, dat moet hij zijn ouders nog afleren.
