Zondag gingen we op babybezoek bij Suzanne en Matthijs. Vergeleken met hun acht dagen oude zoon Joris is Jonas alweer een flinke kluit. Jonas was echter het meest geïnteresseerd in Rozemarijn. Hij hield haar scherp in het oog en hardop lachend probeerde hij haar aandacht te trekken.
Het wordt koud en Jonas had warmere kleding nodig. In de buurt is een hippe kinderkledingwinkel die we normaal slechts passeren op weg naar de HEMA. We vielen daar direct voor een blauwe winterjas en leren slofjes. Het stoere jasje is een cadeau van tante Rita. Het staat hem prachtig!
We zijn zo bezig met leven en werken dat we haast zouden vergeten de laatste nieuwtjes te vermelden. Het gaat goed met Jonas, hij slaapt, drinkt en speelt geestdriftig. Zijn eerste tandje is volledig door (je ziet hem blikkeren als hij gaapt) en gisteravond constateerden we dat er ook een tweede ondertandje aan zit te komen. Het is erg gevaarlijk om nu nog een vinger in zijn mondje te steken. Jonas is gewend op de crèche en zijn ouders zijn gewend aan het idee, al laten we hem nog geen lange dagen achter. Sinds kort kan Jonas heel hard in het wipstoeltje zwiepen, dat vindt hij geweldig. Zou hij dat op de crèche gezien hebben van de andere kindjes? Ook een heel handige vaardigheid: Jonas kan zijn speen zelf in- en uitdoen. Zo kan hij zichzelf troosten, fijn hoor!
Op dinsdagmiddag halen Opa Huub en Oma Elly Jonas op uit de crèche voor een heel gezellige middag met zijn drieën…
Af en toe zit Jonas bij ons aan tafel als we iets eten of drinken. Dan volgt hij de hap van het bord tot in de mond. Hij schijnt het heel interessant te vinden dat zijn ouders dingen in hun hoofd stoppen. Hij grijpt naar de vork of lepel, zijn hoofd knikt helemaal naar achteren en zijn ogen rollen mee. Hier probeert hij het zelf met een kopje van zijn eigen maat.
Jonas met zijn suikertante…
Jonas leert nog dagelijks nieuwe dingen. Hij heeft zijn voetjes nu volop ontdekt, keer op keer vouwt hij zich dubbel om beurtelings zijn tenen in zijn mond te stoppen en ze met zijn handjes vast te houden. Hierbij rolt hij per ongeluk weleens op zijn zij. Het wachten is tot hij doorrolt op zijn buik.
Ook in reiken en grijpen is hij steeds succesvoller: als Jonas bij ons op schoot zit moeten kopjes en borden buiten bereik van zijn handjes geplaatst worden anders heeft hij ze te pakken.
Verder stopt Jonas letterlijk alles in zijn mond. Vanochtend zat hij vol overgave op mijn vingers te knauwen. Ik voelde duidelijk een klein scherfje midden voorin in zijn onderkaakje. Dat lijkt me echt een tandje! Het zal toch niet nu al? 
Deze week ben ik weer begonnen met werken. Dat betekent ook voor Jonas een nieuwe routine: op maandag past oma Henny op Jonas, op dinsdag gaat hij naar de crèche, op woensdag blijft hij thuis met mij, op donderdag gaat hij weer naar de crèche en vrijdag is Jonas thuis met Alex.
Maandag was Oma Henny er voor het eerst om op Jonas te passen, en zo te zien was het ze beide prima bevallen. Alex trof Jonas breed lachend aan, hij zat bij zijn oma op schoot te spelen. Dat zit wel goed!
Dinsdag ging Jonas naar de kinderopvang. Vorige week ging Jonas voor het eerst naar de crèche om een paar uur te wennen. De eerste keer vond Jonas de nieuwe situatie maar vreemd. Vooral van het lawaai en de drukte schrok hij nogal. Hij had veel gehuild en de leidsters hadden Jonas bijna voortdurend op de arm om hem te troosten. Dit maakte ons natuurlijk ongerust en ik besloot om de tweede ochtend wat langer bij hem te blijven.
De tweede wen-dag heb ik Jonas op de arm gehouden en ik heb met hem rondgelopen door de ruimte. Toen gingen we even zitten om naar de andere kindjes te kijken. Daarna heb ik Jonas in de box te slapen gelegd en ik ben bij hem in de buurt gebleven tot hij in slaap viel. Die ochtend verliep beter voor hem. Hij was wel nog steeds erg onder de indruk van het leven op de crèche, maar Jonas had nauwelijks gehuild en zijn eetlust had er niet onder geleden.
Gisteren was het zijn derde ochtend op de crèche. Ik heb hem weer weggebracht en ik ben een tijdje bij hem gebleven tot hij ging slapen. Jonas keek zijn ogen uit naar al het kleine grut (dat groter is dan hij). We hadden besloten om hem geen lange dag te laten maken, dus Alex is Jonas om 14.00 gaan ophalen. Jonas was rustig en hij keek blij toen Alex aankwam. De leidster zei dat Jonas een lief mannetje was en dat hij een goede dag had gehad. Hij had op schoot gezeten, gespeeld in de box en in het wipstoeltje gezeten toen de andere kinderen gingen eten. Hij had niet gehuild, op zijn normale etens-brul na.
Donderdag gaat hij weer een ochtend naar het kinderdagverblijf. Vandaag heeft zijn moeder hem de hele dag voor zichzelf alleen ;-). Heerlijk!
Het was ons al opgevallen dat Jonas regelmatig anders in de box ligt dan hoe wij hem erin gelegd hadden. Op één of andere manier wist hij zich in andere posities te manoeuvreren. Toen hij op een dag 180 graden was gedraaid, hebben we hem eens op de grond gelegd. Op het gladde oppervlak van onze vloer begon Jonas enthousiast te schuiven. Hij kan zowel keren als achteruitschuiven. Nadeel in beide gevallen is dat speeltjes doorgaans uit het zicht verdwijnen. Dat levert af en toe een verontwaardigde brul op. Wij moeten dan eerst zoeken in welke hoek Jonas zich bevindt en hem vervolgens zijn speelgoed nabrengen.
