Morgenochtend gaat kapster Denise trachten enige orde in Hannah’s verknipte struik aan te brengen. Hoewel ik kan zeggen dat ik aan haar kapsel begin te wennen: in its own twisted way is het een soort van cool. Ze ziet er nu uit als een rock chick van 4 jaar oud, misschien omdat ze er zelf zo fier bij kijkt.

Wel moet ik de laatste dagen regelmatig aan deze cartoon van Gummbah denken:

Vanochtend had Hannah haar haar nog asymmetrischer gekapt, met behulp van speldjes in de vorm van sterretjes (geduldig uitgezocht uit haar bakje met speldjes en bandjes). Vanmiddag kwam ze ook nog eens opgemaakt uit de BSO terug. Precies een rockster uit de jaren 80: Nick Kershaw, Duran Duran, Nena, King, ze trokken allemaal aan mijn geestesoog voorbij…

Kijkend naar deze foto’s krijg ik het vermoeden dat ik een blik in de toekomst werp. Met onze hardgekookte Hannah gaan we nog heel wat beleven hahaha! Als ik haar tenminste voor die tijd niet opgevreten heb.

Vanavond bij het naar bed gaan zei ik tegen haar:

• ‘We gaan morgen naar de kapper.’
• ‘Voor wie?’
• ‘Voor jou natuurlijk!’
• ‘Waarom?’
• ‘Nou we moeten je haar fatsoeneren toch.’
• ‘….’
• ‘Of vond je het wel mooi zitten zo?’
• ‘Ja, het zit goed!’

(Ze heeft me nog aan het twijfelen gebracht ook).

Op de tweede dag van de vakantie zijn we naar het Aviodrome in Lelystad gereden. We hadden het de kinderen slechts kort van tevoren verteld. Jonas vond zichzelf een enorme geluksvogel met zoveel leuke dingen achter elkaar: naar Marjolein, museum, Koninginnedag, bezoek van Frans & Beppechien en de kinderen, vakantie, etc.

Het Aviodrome bleek een sympathiek museum en aantrekkelijk voor kinderen. Met op zijn tijd iets dat je mocht aanraken, een klimtoestelletje, een geluidseffectje, eindeloos geduldige vrijwilligers en her en der picknicktafels om je zelf meegebrachte broodjes aan te eten.

Jonas gedroeg zich zoals wel vaker als een turbo-toerist. Hij trok onze vingers zowat uit de voegen om ons rennend mee te krijgen naar het volgende object, lekker doorjekkeren dus. Jammer hoor, want moeder leek ter plekke eindelijk iets te gaan begrijpen van verbrandingsmotoren.

We hebben er drie uur doorgebracht en we hebben allemaal wat geleerd. Het laatste stukje van de tentoonstelling kon er niet meer bij, de kinderen liepen over. De vluchtsimulator komt een andere keer.

Victor-Charlie-Charlie to Mike-Sierra-Foxtrot, do you read me?

“Wel doen wat ik zeg Hannah!”

Op onze eerste vakantiedag hebben we Marjolein opgezocht in haar nieuwe appartement in Amsterdam-Oost, ze woonde er precies een week. Liselotte en Lena kwamen ook op bezoek. Lena had veel zin in om met Jona en Janna te spelen. Nadat we het nieuwe huis hadden bewonderd kregen we een heerlijk stuk taart bij de koffie.

Daarna zijn we met zijn allen naar het Flevopark gelopen, dat park is zo ongeveer Marjolein haar nieuwe achtertuin.

In het Flevopark is een mooie speeltuin waar de kinderen met zijn drieën lekker gingen spelen. We waren er vroeg, het was rustig en ze konden overal makkelijk bij. Jonas is er als tweejarig jongetje ook een paar keer geweest, zou hij het zich herinneren?

Na een tijdje klimmen en springen trok Marjolein een indrukwekkende tas met proviand open en toen hebben we met zijn zevenen in de zon gepicknickt. Wij kletsend op een bankje, de kinderen nonchalant in de achterbak van de vrachtwagen. Het was een gezellige dag en een goed begin van de vakantie!

Bij ons thuis kwam de Koninginnedag laat op gang: eerst gingen we haren knippen, ontbijten en kijken naar de plechtigheden op televisie. Toen we het dorp in fietsten was de vrijmarkt alweer een beetje over zijn hoogtepunt heen. Gelukkig was er nog genoeg te zien en te doen.

Hannah heeft haar nagels laten lakken bij een tamelijk ongepolijste nagelstudio.

We hebben gepraat met een aantal bekenden en we hebben wat speelgoed en veel boeken gekocht. Tot slot fietsten we naar IJssalon Irene voor het eerste ijsje van het seizoen.

En wat was de grootste hit: twee knuffeldieren die de kinderen in handen gedrukt kregen van een meisje dat dringend van haar knuffels af wilde. Hannah kreeg een wit beertje met een luier aan. Dat beertje heet nu Alexia. Jonas kreeg een baby-panter, die de naam baby-panter Wieuw kreeg en die sinds ontvangst door Jonas met veel zorg wordt omringd.

Hannah heeft vanochtend haar eigen haar (voor de derde keer!) geknipt. Gemillimeterd ditmaal, met een lange mat. Denk: Nick Kershaw meets kruincavia Corrie van Gorp na een rigoureuze ontluis-actie. Vandaag schoven we dus met onze huisproleet langs de feestelijkheden in de straten van Bussum *zucht*.

Nee dit is geen nieuw huisdier:

Het is geen half werk: er is meer haar af dan er nog aan zit.

Afgelopen woensdag mocht Jonas op zwemles starten in badje 3: in het diepe bad, met kouder water en met een nieuwe meester. Jonas vond het eng. Rillend en pruilend trok hij zijn baantjes door het bad, maar het ging. Toen Hannah en ik het laatste kwartier mochten komen kijken zei de meester dat hij goed luisterde en meedeed, hij mocht blijven. Aan het einde van de les kreeg Jonas het oranje armbandje uitgereikt, net op tijd voor Koning/inne/dag.

Zoals beloofd mocht hij ook deze bevordering vieren met een vrije slag in de snoepautomaat. Het werd een Milky Way van 1 meter. Hij schrokte de reep in één keer naar binnen. Hannah kreeg na enig pleitwerk mijnerzijds ook een hap. Maar ik kon het schudden, haha.

Jonas en Hannah sloten vrijdag een project af over piraten. Twee weken lang heeft alles in de klas in het thema gestaan van piraten, van taal tot knutselen en van rekenen tot gym. De juffenverjaardag werd dus een piratenfeest. ’s Morgens moesten de kinderen verzamelen op het kleuterplein achter de school. Toen iedereen zat stormden er zes vervaarlijke zeeboeven de arena in. Piraat Marjolijn had een schat gestolen, maar de andere schurken wilden hem afpakken.

Uiteindelijk kreeg elke piraat een eigen schat mee naar de klas, zoals dat gaat bij kleuters. In de eigen groep werd het feest voortgezet, met een piratenlied, piratendans en met haaievlaai en zeewater. Daarna kwam de broer van Woeste Willem langs, die gaf een voorstelling voor alle groepen in de gymzaal. Aan het einde van de ochtend kregen de mini-piraatjes allemaal een gouden dukaat mee naar huis.

Jonas en Hannah lekker bezig met de kleurplaten die ze hebben gekregen bij Sesamstraat:

Het uitzendschema wordt ons nog toegestuurd. Samen met de foto waarschijnlijk. Zodra er een datum bekend is laten we het weten.

Op 21 mei wordt Jonas 6, dé gelegenheid voor een nieuwe fiets zou je zeggen. Nu was het helazig dat Jonas de laatste tijd graag wilde fietsen, maar dat hij uit zijn eerste fiets begon te groeien. Als we samen op pad waren fietste er een soort koffiemolentje naast ons, met knieën die rakelings langs zijn oren gingen.

Aangezien wij dag & nacht op de fiets zitten en onze kinderen graag de liefde voor het fietsen willen bijbrengen, hebben Alex en ik een mooie fiets voor bijna-zesjarigen gezocht. Het werd de Islabike Beinn 20 in het blauw. Van Engelse makelij weliswaar, maar omdat fietsen geen gebit hebben was dat verder geen bezwaar.

We konden niet meer wachten om Jonas de fiets te geven nu de lente echt begonnen lijkt. Na het middageten hebben we Jonas dus verrast met een voortijdig verjaardagscadeau. Uit de kelder kwam de grote kartonnen doos met daarin de haast volledig afgemonteerde fiets. Voorwieltje erin, voorrem aansluiten en klaar.

Jonas was zeer verheugd en hij heeft een aantal testritten gemaakt in de Hamerstraat. Met zijn helm op oefende hij het starten, schakelen en remmen op zijn mini-hybride. Op het laatst kwam hij uit vliegende vaart op 1,5 centimeter voor Alex’ voet tot stilstand. Toen werd het tijd voor het echte werk. Jonas en Alex hebben een grote ronde over de hei gefietst. Tot ons genoegen zagen we dat hij mooi op zijn fiets zat en controle had over het voertuig.

De rest van de middag hebben Jonas en Hannah zich vermaakt met de grote kartonnen doos waarin de fiets geleverd was. Morgen gaan we de oude fiets van Jonas (nog in zeer goede staat) afstellen voor Hannah. We zijn benieuwd of zij het fietsen al eens wil wagen.

Jonas en Hannah zijn woensdagmiddag te gast geweest bij Sesamstraat. Dit was echt een buitenkansje, mogelijk gemaakt door nicht Cindy, die schrijft voor Sesamstraat. Woensdag na school ben ik met de kinderen in de bakfiets naar het Mediapark gereden. Heuvelop over de hei naar Hilversum, wind tegen, net aan op tijd, het was a hell of a ride.

We werden opgevangen in studio 2. We namen plaats in de kantine die al uitpuilde van de kinderen + begeleiders. Na een tijdje mochten we een kwartier lang rondkijken in de studio. Dat was geweldig. Het broccolibos (voelt rubberig), Aart’s huisje met de klok, de kast met lades, de auto van Tommie, alles stond er. Lot en Arjan liepen er rond en volgens Jonas liep ook meneer Aart er in burger rond, maar die heb ik niet gezien. Jonas heeft Arjan een hand gegeven (hij is erg dol op Arjan). Ik groette Lot en zij groette mij zeer hartelijk terug omdat ze dacht dat ik iemand anders was haha.

Daarna gingen we terug naar de kantine. In groepjes van vier gingen de kinderen de studio in om te worden voorgelezen. Jonas en Hannah zaten in groepje 7 (van 9) dus ze moesten een tijdje wachten. In die tijd kregen ze limonade en een reepje en een zakje chips. Het was warm in de kantine en na een tijdje gingen ze buiten rennen en klimmen. Ik moest flink poetsen om ze weer toonbaar te maken.

Rond half vier kwamen ze aan de beurt. Ze werden voorgelezen door Lot. Ze kregen vier (volgens Jonas drie) verhaaltjes van Olifantje Appelmoes. Hannah zat naast Lot, Jonas aan de andere kant naast nog een kindje. De laatste verhaaltjes werd er gewisseld en toen zaten zowel Jonas als Hannah naast Lot. Ze mochten allebei bij twee verhaaltjes toeteren.

In de kantine stond een televisie opgesteld waar je het live kon volgen. Die close-ups van je eigen kinderen, geconcentreerd luisterend naar een verhaal in Sesamstraat: ik stierf bijna van liefde. Jonas zat goddank niet uit zijn neus te graven & te eten, en hij liet ook geen boeren en winden. Hannah was onder de indruk van het gebeuren maar ze deed wel goed mee. Kijk maar: (NB video laden duurt even!)

20130417_wo_Jonas en Hannah naar Sesamstraat-opnames

Het was verboden om in de studio te fotograferen, daarom werd er na afloop een foto gemaakt door een echte fotograaf. Toen Jonas en Hannah terug naar de kantine kwamen kregen ze een aandenken mee: een tas van Sesamstraat met daarin ansichtkaarten, een poster, handtekeningen van de cast, een boekje, een keycord, kleurplaten en potloden. Ze waren er heel blij mee.

Ik was onder de indruk van de goede organisatie en het gastvrije onthaal. Dat alles voor een paar minuten van het programma! Ze hebben hun fans echt blij gemaakt. Ik vond het een eer dat we erbij mochten zijn. Dus nicht Cindy: dank voor je bemiddeling voor dit bijzondere bezoek!