De nieuwe school kost duidelijk energie van Jonas. Na schooltijd is er geen land met hem te bezeilen.

Zo hebben we nu dagelijks de conversatie die elke ouder met een schoolgaand kind zal herkennen:
E: ‘Hoe was het op school?’
J: ‘Goed.’
E: ‘Wat hebben jullie gedaan vandaag?’
J: ‘O, gewoon.’
E: ‘Vertelde de juffrouw nog wat?’
J: ‘Niks.’
Je zou denken dat dit een gesprek is met een winterharde puber, maar nee, we hebben het hier over een VIERjarig kind dat precies VIJF dagen naar school gaat! tsss.

Op onverwachte en soms onhandige momenten komt er opeens een flard informatie uit, waarvan je niet weet of het hele of halve waarheden zijn: ‘ik kreeg een bladluis, die ging op mijn hand lopen. De lieveheersbeestjes eten die.’ Of: ‘Jelle is benauwd. Wat is dat, benauwd?’. Maar ook: ‘Er is iemand doodgegaan vandaag. Iemand van school’ E: (geschokt) ‘Wie dan?’ J: ‘Een kindje uit de klas’ E: (nog steeds ongerust) ‘Echt waar? Wie dan?’ J: ‘O, Jelle’. Hmpf.

Na schooltijd begint het bokken, het zeuren, het hangen, het pesten en het slopen. Als begripvolle ouders willen we in deze tijden niet op elke slak zout leggen, maar Jonas zoekt voortdurend de grenzen op. Gisteren ging hij als sluitstuk van een hele dag drakerigheid en sabotage uit alle macht aan Hannah’s rok hangen, opdat die scheurde (wat ook gebeurde). Zowel Alex als ik kookten over.

We leggen Jonas deze dagen op tijd in bed zodat hij een beetje kan bijkomen. Hij slaapt steeds binnen een minuut. Jonas vraagt vaak aan ons wat hij morgen gaat doen, en de dag daarna en de dag daarna. Hij probeert het overzicht over zijn nieuwe werkweek te krijgen.

Dit weekend vroeg hij aan Alex: ‘Papa, hoef ik vandaag helemaal niets te doen? Hoeven we nergens naartoe?’ Gelukkig kon Alex antwoorden dat we dit weekend bijna niks hoefden. We zijn vandaag zelfs de hele dag thuis gebleven en hebben er een ontspannen dag van gemaakt met spelen in de tuin, spelletjes doen, boekjes lezen en lekker in bad.

Toen Jonas vanavond naar bed werd gebracht zei hij tegen Alex: ‘Ik wil morgen graag naar school!’ Dat is goed nieuws. Zijn kleren liggen klaar (een korte broek, op zijn uitdrukkelijk verzoek) en zijn rugtasje staat ingepakt. We hopen dat Jonas morgen weer met frisse moed zal beginnen.