Jonas heeft zich zijn handjes inmiddels volledig ’toegeëigend’ en hij krijgt de bediening van zijn vuistjes aardig onder controle. Nu heeft hij er plezier in om voorwerpen te grijpen en naar zich toe te halen voor nader mondonderzoek. Dit kan een willekeurig boxspeeltje zijn, een vinger, of het hoofd zijn vader.

Dit gaat als volgt: Jonas plant zijn rafelige nageltjes diep in het wangvlees, hij knijpt zijn handjes stevig dicht, hij trekt het gehele hoofd naar zich toe en sabbelt vervolgens op de neus van Alex. Hij kijkt hier zo tevreden bij dat we het vermoeden hebben dat wij als ouders nu al gedold worden.

25/9 inmiddels heb ik de hierboven beschreven behandeling zelf ondergaan. Wat blijkt, hij sabbelt niet op je neus maar bij BIJT. En dat doet verrassend pijn, zelfs zonder tandjes.